writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 6

door koyaanisqatsi

Pas toen Mama voor de derde keer door een wildvreemde man werd aangeklampt, hield ze haar nachtelijke dwaaltocht voor bekeken. Ze had geen flauw idee van de afstand die ze had afgelegd, had buurten doorkruist waarvan ze zich niet kon herinneren er ooit eerder een voet te hebben gezet en had er geen idee van hoe ver ze van precies van huis verwijderd was.
Ze liep tot aan de hoek van de straat, vergewiste zich van de straatnaam, pakte haar mobieltje, belde de taximaatschappij en gaf de locatie aan waar ze zich bevond. De man aan de andere kant antwoordde bot dat de taxi er meteen zou zijn, wat er op neerkwam dat Mama vijf minuten later voor de tweede maal in amper enkele uren in een taxi onderweg naar huis was.
Weer bleef stilte het enige contact tussen de chauffeur en zijn passagier. Het enige verschil was dat Mama deze keer niet wezenloos naar buiten staarde, maar haar ogen zo goed als de ganse rit gesloten hield en zo nu dan in een waaktoestand wegdommelde.
Om de buren niet te alarmeren liet ze de chauffeur een straat te vroeg halt houden. Toen ze uitstapte en opnieuw begon te lopen werd ze verrast door een ongemene stijfheid die haar benen bijna gevoelloos maakte. Tegelijkertijd bleken haar voeten zodanig gezwollen dat ze geen andere keus had dan haar schoenen uit te trekken. Blootvoets en waggelend legde ze de laatste meters af van een gewilde zwerftocht die geen spatje verlichting had gebracht.
Toen ze haar huis bereikte begon ze over haar hele lichaam te trillen. De plek van het "ongeluk", nu niets meer dan enkele straattegels die op het eerste gezicht geen enkele geschiedenis hadden, was in haar verbeelding één grote, walgelijke plas kots waar ze maar met moeite om heen kon om de voordeur te bereiken. Schurend met haar schouder langs de voorgevel, alsof ze probeerde te schuilen voor een striemende regen, slaagde ze erin de besmette straatstenen te vermijden. Bevreesd om van achter één van de ramen rondom haar huis een moordende blik te ontwaren, dook ze met haar hoofd in haar handtas om haar sleutels te pakken. Honderden ogen staken haar in de rug, trokken de kleren van haar lijf en joegen brandende zweepslagen over haar huid, die in bloederige repen uiteen scheurde. Haar bevende vingers slaagden er niet in de sleutel in het sleutelgat te krijgen, tot ze een fractie van een seconde geluk had en de sleutel als vanzelf in de deur schoot.
Mama tuimelde bijna letterlijk naar binnen, zakte in de gang neer, duwde de deur met een in het wilde weg zwaaiende arm dicht en barstte in snikken uit.

(Einde deel 6)

 

feedback van andere lezers

  • miepe
    geweldig!
    koyaanisqatsi: thnks
  • jbrouns
    Hop naar het volgende deel!
    Gr.
    koyaanisqatsi: idd
    thnks alweer
  • lin
    Wow! Wat een ontzettend goed deel. Je weet hier te boeien, vast te houden, emoties te laten voelen, geweldig!
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    je hebt me beet, sterk stuk! xx
    koyaanisqatsi: thnks xxxx
  • doolhoofd
    Tragiek...
    koyaanisqatsi: tja, t' ligt er soms wat te veel op, in dit verhaal...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 12

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .