writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 15

door koyaanisqatsi

Enige tijd nadat Podgorny aan zijn lunch was geholpen begon hij nattigheid te voelen. Mama was nog steeds niet komen opdagen en langzaam maar zeker werd het vermoeden dat ze de dag voordien ook niet was langs geweest een overtuiging te worden. Zijn conclusie was misschien voorbarig maar verre van onlogisch: Mama was kwaad, verbolgen, simpelweg razend, voelde zich verraden en moest even afstand van hem nemen. Zomaar wegblijven was misschien wat overdreven oordeelde hij, maar toch ook begrijpelijk en dus besloot Podgorny er niet verder het hoofd over te breken en zich zo goed mogelijk te concentreren op de wielerwedstrijd die zich op de televisie, die vanuit de rechter bovenhoek van de kamer als een belerend afgodsbeeld op hem neerkeek, op gang trok.
Toen er enkele minuten later op de deur werd geklopt stuikte Podgorny's veronderstelling voor een fractie van een seconde ineen, om zich meteen opnieuw overeind te richten. Zijn bezoek was verrassend maar wekte verder geen enkel gevoel op. Mevrouw Pinter, de oude weduwe van schuin tegenover de Podgorny's, kwam met haar typisch sloffende pasjes de kamer binnen, glimlachte, klakte met haar tong, schudde zowel onbegrijpend als meelevend met haar kleine hoofd, gaf een bemoedigend klapje op Podgorny's onder de deken in de hoogte gebogen rechterknie, pakte een stoel en ging naast hem zitten.
'Meneer Podgorny…' zei ze, waarna ze door haar neus blies.
'Mevrouw Pinter,' grinnikte Podgorny lichtjes verveeld, 'ik ben echt verrast u te zien.'
'Werkelijk?' reageerde mevrouw Pinter, waarbij haar gezicht oplichtte alsof ze Podgorny's woorden als een compliment beschouwde.
'Tja…'
Podgorny trok zijn wenkbrauwen op en vluchtte met zijn blik naar de wielerwedstrijd. Hij had geen flauw idee van wat hij tegen deze vrouw, die hij van niets anders kende dan het uitwisselen van beleefdheidsknikjes op straat, moest zeggen. Natuurlijk, hij had enige woorden van dankbaarheid voor haar bezoek kunnen uiten maar daarvoor was zijn vermoeden dat haar aanwezigheid louter door ziekelijke nieuwsgierigheid was ingegeven veel te groot. Hij verwachtte dan ook dat ze schoorvoetend aan een ordinair kruisverhoor zou beginnen maar tot zijn stomme verbazing legde ze een geruststellend bedoelde hand op zijn dij en begon ze onder het geven van opvallende deskundig commentaar samen met hem de wielerwedstrijd te volgen.

(Einde deel 15)

 

feedback van andere lezers

  • lin
    Oei, er gebeurt iets! Even recht zitten en blijven volgen ;)
    Leuk dat je weer doorgaat Luc! Groetjes, lin
    koyaanisqatsi: was even met vakantie... vandaar..thnks
  • aquaangel
    je was alweer met vakantie??

    pfff
    koyaanisqatsi: ja, als je hard werkt moet je veel vakantie nemen...
  • miepe
    mooi, mooi
    ja da's een goeie madam
    (le tour de Pays Basques?)
    koyaanisqatsi: geen idee... de Giro d'Italia misschien...
  • doolhoofd
    Kheb altijd al een afkeer gehad van "de koers."
    koyaanisqatsi: 't is ook al eeuwen mijn ding niet meer
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 10

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .