writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 19

door koyaanisqatsi

Mevrouw Pinter kwam de kamer binnen. Ze droeg een strak zittend, azuurblauw rennerspak dat er wonderbaarlijk in slaagde de uitstekende knoken van haar magere lichaam te verbergen. Ze lachte, hield een drietand in haar rechterhand en ging aan het voeteinde van Podgorny's bed staan. Ze stak de drietand in zijn richting uit, tot de scherpe punten dreigend zijn borstkas raakten. Er ging een quiz plaatshebben zei ze; een quiz over wielrennen, en hij kon de vragen maar beter correct beantwoorden want na ieder fout antwoord zou zij de drietand dieper in zijn huid drukken; desnoods tot bloedens toe. Toen kreeg Podgorny de verpleegster met de donkere huid en het gitzwarte haar in de gaten. Ze zat naast hem, op een krukje en hield een notaboekje opengeslagen en een pen in de aanslag.
'Ik zit hier om uw antwoorden te noteren,' verklaarde ze lachend, 'om ze straks naar de krant te sturen.'
'Ja, natuurlijk,' reageerde Podgorny opgelucht, 'tenslotte zijn mijn antwoorden gelijk aan een rituitslag.'
Plots werd Podgorny's matras nat. Te laat kreeg hij in de gaten dat hij zich lag onder te pissen.
'Da's van de zenuwen,' merkte mevrouw Pinter geïrriteerd op, alsof daarmee haar quiz verknoeid was.
'Ik ben beschaamd! Beschaamd!' riep Podgorny, het huilen nabij.
'Ik begrijp het al,' zei de verpleegster, 'ik ben te veel hier,' waarna ze haar notaboekje en balpen op de grond liet vallen, rechtstond en de kamer uit liep.
Toen de verpleegster verdwenen was, kwam mevrouw Pinter haar plaats op het krukje innemen. Ze had haar rennerspak ondertussen geruild voor een bruidsjurk die te groot was, waardoor hij steeds opnieuw van haar schouders dreigde te zakken.
'Ik kan u niet helpen met uw jurk,' jammerde Podgorny, 'u ziet toch ook wel dat ik mijn armen niet kan bewegen.'
Maar tot zijn verbazing lagen zijn armen voor hem op bed, los van zijn lichaam. Mevrouw Pinter boog zich er naar toe, pakte ze één voor één vast en drukte ze op hun plaats, waar ze meteen bleven zitten.
Toen schoot Podgorny wakker, drijfnat van het zweet dat jeuk veroorzaakte op zijn ingepakte armen. Hij duwde met zijn voet op de bel, maar had daar al meteen weer spijt van omdat hij vreesde met de verpleegster met de donkere huid en de gitzwarte haren geconfronteerd te worden. Het was niet anders. Nors als steeds kwam ze de kamer binnen en stelde met fronsende wenkbrauwen vast dat Podgorny's nachtkleed helemaal onder de zweetvlekken zat.
'Kan ik wat water krijgen?' piepte Podgorny, die het zweet nu langs alle kanten over zijn lichaam voelde parelen.
De verpleegster stapte naar het nachtkastje, schonk een glas water in en liet hem met professioneel geduld zijn dorst lessen. Daarna begon ze zijn nachtkleed los te knopen, zei dat ze meteen zou terugkomen, verdween, keerde binnen de kortste keren terug met een handdoek en een proper nachtkleed, haalde het natte van zijn lichaam, wreef hem zo goed als kon droog en kleedde hem opnieuw aan.

(Einde deel 19)

 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    menselijk....
    koyaanisqatsi: al te menselijk...
  • miepe
    en nu stel ik u een vraag: "waar vergat u het woordje -haar- te plaatsen"? uw tijd gaat nu in

    graag gelezen
    koyaanisqatsi: mijn klok is stuk...
  • lin
    gelezen ;)
    koyaanisqatsi: en goedgekeurd?
  • doolhoofd
    http://www.youtube.com/watch?v=7BKtWtGYfYw
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .