writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 21

door koyaanisqatsi

'Bent u er ondertussen al uit hoe u zich voelt, meneer Podgorny?'
Nu Podgorny's hoofd stilaan opnieuw helemaal helder was, zag hij dat dokter Lazarre één van die dokters was die het niet kon helpen geïnfecteerd te zijn door een onuitstaanbare zelfgenoegzaamheid. Een arts die zichzelf, omwille van zijn status, had gepromoveerd tot gerechtigd alweter; een tot boven het gewone volk, het plebs zeg maar, verheven, met een scepter van vergaarde medische kennis zwaaiende hogepriester.
'Hoe denkt u dat ik me voel?' mompelde Podgorny. Het was alweer middag, hij had er net zijn tweede maaltijd op zitten, en behalve een verpleegster die hij nog niet eerder had gezien, had er geen hond naar hem omgekeken.
Podgorny verwachtte een sarcastische grijns op de dokter zijn lippen te zien verschijnen, maar in de plaats daarvan trokken al zijn gelaatstrekken zich zodanig recht dat er een dreigende grimas, gevoed door zwartgallige belediging, verscheen.
'Meneer Podgorny,' antwoordde dokter Lavarre -en Podgorny moest toegeven: er klonk geen spatje zelfgenoegzaamheid in zijn stem-, 'ik ben hier niet om spelletjes te spelen. Ik heb nog andere patiënten, die net zo zeer recht hebben op mijn kostbare tijd, als u begrijpt wat ik bedoel.'
Podgorny's hart kromp ineen. Waren zijn hersens dan toch nog zodanig versuft door de medicatie dat hij de dokter volkomen verkeerd beoordeeld had? Uit schaamte sloeg hij de ogen neer. Hij zag dat hij tijdens het drinken koffie gemorst had op zijn lakens, kreunde, vergaarde al zijn moed bijeen, richtte zich opnieuw op en zei: 'In alle eerlijkheid, dokter: ik ben er nog niet uit.'
Dokter Lazarre gaf een hoofdknikje, alsof hij te kennen gaf een correct antwoord op een examenvraag te hebben gekregen, en zei: 'Ik stel voor dat u straks even met dokter Schleichmann praat. Goed?'
Podgorny knikte op zijn beurt, overwoog zich te verontschuldigen voor zijn eerdere houding, maar zijn moed was opgebruikt en dus deed hij er het zwijgen toe.
'Iets anders nu,' zei dokter Lavarre, waarna hij een stoel pakte, naast Podgorny ging zitten en hem in doordeweekse mensentaal begon uit te leggen dat hij met een enkele ernstige en hoogst compliceerde breuken lag opgezadeld.

(Einde deel 21)

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ben je zelf niet tevreden over deze serie?
    Je leest als een trein en je weet te boeien, ik snel mij mee hoor.
    x
    koyaanisqatsi: Weet niet. Heb nogal gemengde gevoelens, mis diepgang denk ik.
  • aquaangel
    heerlijk formaat deeltjes en zeker wanneer je elke dag voor een inzending zorgt ;) tnxx
    koyaanisqatsi: graag gedaan
  • miepe
    ik had het liefst gehad dat je stopte bij
    "iets anders nu,"


    dan had ik weer een reden om tien minuten later te vertrekken morgen

    graag gelezen natuurlijk
    koyaanisqatsi: en ik ruzie krijgen met de baas zeker??

    thnks
  • lin
    Ben het met Miepe eens. Levert spanning op..
    koyaanisqatsi: hoogspanning of laagspakking?
  • doolhoofd
    https://www.radiologybeyondatextbook.com/radiology/tutorials/images/fractures.jpg
    koyaanisqatsi: :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 9

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .