writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 31

door koyaanisqatsi

Podgorny staarde al zeker een half uur naar het plafond, dat door de langzaam invallende duisternis steeds minder kleur kreeg. Zijn hart ging nog altijd ongezond te keer terwijl hij er maar niet uit geraakte hoe hij zich moest voelen. Vernederd natuurlijk! Maar zo ervaarde hij het niet. Verward? Ja, misschien…
Toen mevrouw Pinter zich als een roofvogel op zijn weerloze fallus had gestort, had hij heel even met de gedachte gespeeld op de bel te drukken, maar het idee alleen al dat de verpleegster met de donkere huid en de gitzwarte haren hem zou aantreffen terwijl een bejaarde vrouw hem oraal bevredigde, was zowat de gruwelijkste nachtmerrie die hij zich kon voorstellen, en dus had hij mevrouw Pinter laten betijen.
'Ik kan het u maar beter vertellen, meneer Podgorny,' was ze zich nader beginnen verklaren terwijl ze zijn penis hard maakte, 'toen ik u zo op straat zag liggen, helemaal naakt, ging mijn aandacht geen seconde uit naar uw gekerm, of naar uw bizar vervormde armen. Nee, meneer Podgorny, van meet af aan werd ik helemaal in beslag genomen door dat enorme orgaan van u. Dat ronduit prachtige, gigantische orgaan!'
Een vleugje speeksel dat het verkeerde keelgat was ingeschoten, had Podgorny doen hoesten en toen zijn erectie een hoogst pijnlijke omvang begon aan te nemen had mevrouw Pinter er niet beter op gevonden dan zich kreunend voorover te buigen om dat zogezegd prachtige, gigantische orgaan van hem zo ver mogelijk op te slokken. Van dan af was het maar een kwestie van seconden meer geweest. Zowel mevrouw Pinter als Podgorny waren met een languitgerekte, kurkdroge, zo goed mogelijk onderdrukte kreun klaargekomen en hadden vervolgens, als de betrapte uitvoerders van een schofterige samenzwering, de ogen van mekaar afgewend. Meteen daarna had mevrouw Pinter Podgorny's alweer naar een slappe toestand weerkerende lid laten schieten, was opgestaan en had, zonder ook maar even haar mond af te vegen, de kamer verlaten. Gelukkig voor Podgory was het laken over het werktuig van de schanddaad blijven liggen, zodat de even later de kamer betredende verpleegster de onschuld zelve in bed had aantroffen.
En nu keerde op het plafond steeds hetzelfde beeld weer: mevrouw Pinter, in haar al te frivole zomerjurk, voorovergebogen, met zijn stijve geslachtsdeel in haar mond terwijl een benige hand, getekend door dikke aders, Podgorny nog wat meer op stang jagend.
Wat moest hij er in hemelsnaam van denken?

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    GEEN score??? Dat schiet mij in 't verkeerde keelgat :(
    x
    koyaanisqatsi: Misschien stonden de doelpalen in de weg...
  • miepe
    o yee tjonge!
    ik ga die oudjes nu anders bekijken!
    koyaanisqatsi: en terecht! zijn tenslotte mensen van vlees en... bloed...
  • doolhoofd
    Hm. *kuck
    koyaanisqatsi: :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 4

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .