writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 41

door koyaanisqatsi

Een spook had toch een helder silhouet? Of was het te wijten aan het invallende licht van de volle maan?
Podgorny begreep niet dat de verschijning in zijn droom donker was. Ze schoof langzaam maar zeker van bij de deur tot aan zijn bed, was slank, leek vrouwelijk, en zweeg, zoals het een geest het beste past. Bij hem aangekomen boog zij zich met de trage beweging van een zorgzame verpleegster voorover. Ze hield een brede pleister tussen beide handen gespannen, waarvan Podgorny meende dat hij een grote, pijnloze wonde diende af te dekken. Maar de pleister belandde op zijn mond, voelde koud aan en zoog zich prikkelend op zijn huid vast. Op dat ogenblik besefte Podgorny dat hij niet in een droom zat, maar in de werkelijkheid, die alleen maar was afgezwakt door de versuffende werking van het slaapmiddel dat hij gevraagd had.
Het was meteen te laat om te vragen wat dit allemaal te betekenen had. De schaduw gooide het laken van hem af, schoof zijn nachtkleed naar boven en kroop tot zijn, als een vloedgolf uit deinende verbazing boven op hem. Zijn penis werd beetgepakt en tot een erectie bewogen terwijl de donkere figuur zich moeizaam tot naast zijn hoofd boog en met een droge, bijna kreunende stem fluisterde: 'Maakt u zich maar geen zorgen, meneer Podgorny, een oude vrouw voelt van binnen precies zoals een jong meisje.'
Podgorny voelde hoe een slijmerige warmte zich rond zijn harde geslachtsdeel goot. Een bizarre ervaring omdat ze gepaard ging met een genot dat door zijn complete verwarring gewaar werd genomen alsof het zich los van zijn lichaam bevond.
Toen geraakten zijn ogen, door hun slaperigheid heen, eindelijk aan de schemering aangepast en zag hij dat niet bereden werd door een spook maar door mevrouw Pinter. In het licht van de maan stelde hij vast dat ze opnieuw de voor haar ouderdom iets te frivole jurk had aangetrokken; opengeknoopt tot net onder haar navel, waardoor haar oude borsten naar buiten bungelden. Haar middel schoof ondertussen over Podgorny's penis heen en weer met de drijfkracht van een vrouw in volle sexuele bloei.
'Wat is hij weer groot, meneer Podgorny, wat is hij weer groot.' Haar zuchtende stem klonk zwoel, mysterieus bijna, alsof ze steeds verder wegzonk in een gevaarlijk diepe trance.
Weer scheurde Podgorny bijna letterlijk in stukken, verteerd door gemengde gevoelens en emoties die niet met elkaar te verzoenen vielen. Maar dit keer doorboorde een weerzinwekkend besef zich met een niets ontziende meedogenloosheid door zijn oorlogvoerende gedachten heen. Podgorny kreeg geen lucht, geen zuurstof. Zijn mond zat dichtgeplakt, maar zijn neus ook; met snot en slijm dat weigerde in beweging te komen.
Zijn schreeuw werd door de pleister -in feite een ordinaire kleefband- gesmoord tot een zielig gegrom, en zijn daaropvolgende gegil stierf een stille dood diep in zijn keel. Zijn ogen stonden natuurlijk wel in brand van doodsangst, maar het was te donker om mevrouw Pinter daarop attent te maken, en de paniek die zijn heupen en benen aanzette om als een wildeman tekeer te gaan, kwam bij haar natuurlijk helemaal anders over.
Mevrouw Pinters ingehouden kreunen en zuchten begonnen te klinken als twee door elkaar gezongen rouwliederen. Podgorny werd gek, de dood naderde met dezelfde rasse schreden als zijn laatste orgasme. Als hij al niet waanzinnig was geweest op het ogenblik dat hij uit het raam sprong, dan was hij het nu zeker. Dit was een ervaring die niet te beschrijven was, alleen al omwille van het feit dat geen van de zeldzame onfortuinlijken die hem in dit lot waren voorgegaan het had kunnen navertellen.

(Einde deel 41)



 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Exciting (te vertalen als spannend).
    x
    koyaanisqatsi: Oh, ik dacht aan iets anders... :-)
  • sproet
    ik zal als het nog eens regent ook de andere delen lezen. het maakt me nieuwsgierig hoe het ooit begon. los van de rest, is het leuk lezen.
    :)sproet
    koyaanisqatsi: thnks... en dat de regen snel moge komen... (alhoewel)
  • doolhoofd
    This is real...

    of nee, wacht... het is fictie...
    koyaanisqatsi: wel... :-)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .