writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 57

door koyaanisqatsi

(zes maanden later)

Podgorny stak een sigaret op, keek naar de overkant van het plein, waar enkele schooiers twee legertrucks uitlaadden, en streek met zijn hand over zijn AK 47 die als een slapende baby in zijn schoot rustte. Uit het tot lazaret omgebouwd postkantoor naast het enige nog geopende hotel van de stad, werd een man buiten gereden in een rolstoel. Zijn beide armen waren helemaal omzwachteld en staken gebogen als de scharen van een krab en ondersteund door twee spalken voor hem uit. Podgorny herkende de man als een lagere officier uit een ander peloton, maar nog veel meer herkende hij zijn toestand.
"Benieuwd of die ook op een wonderbaarlijke genezing mag rekenen," dacht hij terwijl er een cynische grijns op zijn lippen kwam te liggen.
Er schuifelde een oude, rimpelige vrouw voorbij. Podgorny keek haar even na en stortte naar een diepe herinnering; een herinnering aan mevrouw Pinter, die zich niet meer had laten zien nadat ze zwart leer ter sprake had gebracht. Dagen, en nadien weken, had Podgorny tevergeefs zowel naar haar terugkeer verlangd als naar een verklaring voor haar plotse wegblijven gezocht; tot hij uiteindelijk, na twee operaties, een harde revalidatieperiode en zijn ontslag uit het ziekenhuis een reeks optaters van jewelste kreeg te verwerken.
Verlaten door zijn vrouw, bedolven onder de schulden wegens het plots wegvallen van zijn inkomsten, bedankt voor bewezen diensten door zijn broodheren, opdraaiend voor Benjellouns hospitalisatiekosten en blijvende invaliditeit, uitgespuugd door zijn buren, met daarbovenop het nieuws dat mevrouw Pinter daags na haar laatste bezoek bezweken was aan een hersenbloeding; een mens zou voor minder opnieuw zelfmoordpoging overwegen.
Maar ditmaal koos Podgorny, om het met zijn eigen gedachten onder woorden te brengen, voor een wanhoopsdaad met het aureool van een kamikazestreek. Hij greep terug naar zijn twee jaren ervaring als dienstplichtig paracommando en sloot zich aan bij het beruchte huurlingenleger van Majoor Fernando SimoŽs, een kerel die vocht en moordde voor de meest biedende, het woord doodsangst verbannen had naar het rijk der fabelen en er prat op ging dat zijn soldaten zich konden meten met de beste elitetroepen van eender welke geregelde strijdmacht.
Dat laatste was een nochtans een overdrijving in het kwadraat. Net zoals ieder ander huurlingenleger bestonden SimoŽs' zogenaamde regimenten uit verzamelingen geboren vechtjassen, zonderlingen ŗ la Podgorny, zwervers allerhande en regelrechte psychopaten en lag de enige logische verklaring van zijn succes in het simpele feit dat hij oorlogen uitvocht in streken die volkomen waren geÔmplodeerd; gebieden waar het zaaien van terreur ruimschoots volstond om ongelimiteerd de plak te kunnen zwaaien en bijgevolg ongestraft te kunnen moorden en plunderen.
Officieel vocht SimoŽs voor eigen rekening maar het was een publiek geheim dat hij zijn 'krijgskundige' kennis ten dienste stelde van duistere filialen die achter de schermen van het mondiale fatsoen hand en spandiensten verrichtten voor multinationals en grootmachten. Dit alles was Podgorny worst. Hij vocht voor grof geld, waarvan hij telkens wanneer hij er de kans toe kreeg een aanzienlijk percentage aan Benjelloun overmaakte en leefde voor de rest zoals het een goed soldaat betaamt: van dag tot dag, met in het achterhoofd de constante gedachte dat iedere minuut van zijn leven de laatste kon zijn.

(einde deel 57)

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    mooie bedenkingen en een goed gekozen woordenschat.

    liefs, sproet :-)
    koyaanisqatsi: thnks
  • aquaangel
    ja een woordenschat heb jij wel xxx
    koyaanisqatsi: xxx
  • doolhoofd
    Gigantische sprong hier. Maar, ga door...
    koyaanisqatsi: Ja, ik ging voor het wereldrecord verspringen, maar 't lukte niet. :-(
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .