writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

H3 Hoofddord:d3 Rob B. mijn baas

door Francis

Het is maandagmorgen vijf uur. Over twintig minuten moet ik klaar staan met mijn maatje Nico op de Leuvehaven, tien voor half zes precies. Wij werkten in Hoofddorp niet ver van Amsterdam-Schiphol waar wij containers losten die voorzien waren van Daewoo monitoren.
Het was nog pikkedonker en wij wachtten op een racemotor geluid daar onze baas Rob B. zijn Alfa Romeo had laten 'tunen' op Zandvoort en met gemak een topsnelheid van driehonderd en vijf haalde.
Hij was tien minuten te laat, half zes daarom schold hij ons de pleuris alsof het onze schuld was. Ik ga toch echt niet in de file staan want ik moet om elf uur thuis zijn want dan ligt de witte ridder, zo noemde hij zijn vriendin, in bed te wachten en oh j als hij niet op tijd zou zijn. Dat werd dus pezen voor ons. Vier of vijf containers leeg gooien in drie uur met z'n tween.

De autodeur zwaaide open en een heftige whiskylucht kwam ons tegemoet.
"Zo Rob weer niet geslapen?"
Godverdomme dachten wij, dat word weer wat. Hij was onze heftruckchauffeur en onze baas te gelijk. "Je komt direct van The White's vandaan zeker," vroeg ik.
"Je moet niet zo ouwepleurishoeren," zij hij, "ik moet me concentreren op de weg," "De eerste vrachtwagen staat om half zeven klaar om gelost te worden."
We reden Blijdorp voorbij afslag Den Haag, Amsterdam en ja hoor nog voorbij Delft, file.
"Godgloeiende godverredomme, Frans voel eens onder je stoel."
"Onder mijn stoel?" "Je gaat toch niet schieten?"
"Onder je stoel en snel!"
Rob duldde nooit geen tegenspraak.
Ik voelde iets ronds, een bouwlamp?
"Geef hier en hou mijn stuur vast en recht sturen als je m in de prak rijdt nou!"
Nico lag achterin te snurken, die dacht filetijd is slaaptijd. Niets was minder waar.
Rob trok het ding uit mijn handen en vloekte: "Godverdomme waar zit dat teringknoppie nou?" Opeens was ik stekeblind, hij had het knopje gevonden en een luid sirenegehuil loeide door de wagen compleet met blauwe zwaailichten.
Nico sprong van schrik zo hard omhoog dat hij zijn kop tegen het dak stootte. Hij zat al met de polsjes tegen elkaar maar er was niets aan de hand behalve dan dat onze "baas" een eigen zwaailicht op de kop had getikt, deze op het dak plantte en nu met tweehonderdvijftig over de vluchtstrook reed, de file links laten liggend. We werden in onze kuipstoelen gedrukt door de snelheid. Sigarenrook uit Robs hoofd ontnam ons en zijn uitzicht en bidden wij samen voor een heelhuidse aankomst. Auto vliegen in paniek voor ons weg, Rob zigzaggend als Nicki Lauda er tussen door.

"Zo we zijn er, niet slecht he?" "In zeventien minuten Rotterdam-Amsterdam?"
"Frans ga eens kijken of de eerste vrachtwagen er al staat, we zijn iets te vroeg."
Met iets, bedoelde hij een half uur, die tijd wachten doden wij met koffiedrinken en bijkomen uit een halve shock en scheldend op Rob. Dat hij eens normaal naar zijn nest moest gaan, als hij de volgende dag moest werken.
"Wie is er godverdomme nou directeur?" Vroeg de meesteroplichter dan verontwaardigd?
"Juist Rob jij bent onze baas geef dan het goede voorbeeld en doe niet zo achterlijk!"
"Achterlijk?" "Achterlijk?" "Wie brengt jullie nou in een kwartier naar Hoofddorp en drie uur later leg je te rukken in je bed met een meier in je zak!"
"Nou?" "Nou?" Vroeg hij.
Wat moesten we daar nou op zeggen? Hij was en is waarschijnlijk nog steeds knettergek maar gelijk had hij. Niemand behalve wij en de witte ridder wist echt waar hij woonde maar hij vertrouwde ons. Wij hem niet maar dat is een ander verhaal, hij was altijd goed voor zijn geld hoor maar het duurde wel eens iets langer dan beloofd maar dat ter zijde. Het was qua werk de leukste en gekste tijd van mijn leven. Een paar voorbeelden van onze baas, bijnaam Bommerdebom omdat hij dacht dat hij ook dronken goed truck kon rijden waardoor er ettelijke malen stapels monitoren van soms wel duizend stuks omvielen als hij er keihard tegen aan reed of gewoon zijn lepels van zijn truck dwars door een breedbeeld of vier heen schoof.

De andere mensen die ook in de loods werkten maar dan voor en echt bedrijf keken er nog geeneens meer van op.
"Inschattingsfoutje!!" Riep hij dan.
"Kan gebeuren, is allemaal gedekt maar zet die stapel toch maar even andersom voor de zekerheid met de gaten tegen elkaar aan dus zodat ze aan de buitenkant puntgaaf lijken."
Eigenlijk komt het hier op neer. Koopt u geen Daewoo monitor of TV, er zou wel eens een draadje los kunnen zitten.
Soms stond ik met Nico en soms stond ik met een illegale zwarte Afrikaan, Dennis heette hij die hij ergens opgedoken had, "in een container," zei Rob, met een ontzettend penetrante zweetlucht alsof hij dode baby's at. Maar sterk was hij en hij kon 'gooien,' de pallet stond vol voor ik het wist en dan was het wachten op Rob. Wel of geen Bommerdebom?
Nee, nu n lange aanhoudende pijnlijke klank van een claxon. Iedereen vloekte in de loods, wij stapten over de pallet heen, de container uit om te kijken waar hij blijft en ja hoor, Rob was gewoon met zijn muil op de claxon in slaap gevallen, helemaal lazarus.
Onze baas. Ons goede voorbeeld. Hem eenmaal wakker gemaakt, gaf hij direct vol gas om de container in te stormen en de pallet met de netjes neergezette monitoren te vermorzelen.

"Stelletje klootzakken riep hij dan, dat kost me allemaal tijd en jullie weten dat ik elf uur thuis moet zijn." "Die witte ridder maakt me dood als ik niet op tijd ben."
"Maar jij rijdt toch alles verrot?"
"Jullie moeten er gewoon voor zorgen dat ik niet in slaap val, daar betaal ik jullie toch voor?"
"Wie is er hier nou Directeur?"
"Ja. jij Rob, tikten we op ons voorhoofd achter zijn rug.
"Dat heb ik gezien in mijn achteruitkijkspiegel, allebei een tientje minder en bezems zoeken, glas weghalen voor de inspectie op die herrie afkomt."
Dat korten deed hij nooit, hij had slechts een grote bek maar een hart van goud.
Om elf uur lag ik weer in bed en dacht er aan dat ik wel de meest gestoorde baas op aard moest hebben en viel altijd lachend in slaap met honderd gulden op mijn nachtkastje.

 

feedback van andere lezers

  • Klaver4
    leuk, zo'n baby-etende nachtraaf zweetbaas; maak je nog iets mee :o)
    gr
    klaver4
    Francis: Dank je Otis die leeft, heb dit verhaal zo n 30 keer meegemaakt knapste is t te overleven...en dan na kunnen
    vertellen
  • Magdalena
    amaai, wat een vaart!
    Dit geeft een intense indruk van een wereld die ik eigenlijk totaal niet ken. Het zou een film kunnen zijn!
    Zo'n indruk van een echte mannenwereld met mannen om U tegen te zeggen! :):):)


    psjes met tikfouten:
    1ste paragraaf, voorlaatste zin: DaT werd dus pezen voor ons

    3e paragraaf: als je m in de prak rijdT (dt)
    en een beetje verder: vloekte met n T

    5e paragraaf
    het goede voorbeeld eBn doe niet (moet en zijn veronderstel ik :):) )

    na de eerste witregel, 1ste zin: voor een echt bedrijf (te snel getypt?)

    Na de 3e witregel, 2e zin: jij rijdT (met dt) (het is rijd jij zonder t als 'jij' achter het werkwoord staat, maar in de gewone vorm komt er bij 'jij' een t: rijd jij en jij rijdt ; voorbeeld om te onthouden: blaas jij? en jij blaast )
    Francis: Ik heb t idd snel geschrev en niet super gecorr iig bedankt daar voorEn ja dat is Haven cq container taal, maar die baas was wel heel erg..
    xxF zal t verb.
  • otiske
    Heel prettig om te lezen dit, goed neergezet, groetjes.
    Francis: blij het na te kunnen vertellen Het is namelijk vaker gebeurd dan me lief was
  • sproet
    leuk en en graag gelezen verhaal!

    liefs, sproet
    Francis: Was ook de leukste tijd om onder een baas te werken de uren vlogen voorbij lett. en fig.
    Gr Francis
  • Mistaker
    Ik ken die wereld ook totaal niet, ik ken alleen de vrouwenwereld van het lager onderwijs en dat is wel ff wat anders!
    Leest heerlijk, lekker snel en vol humor.
    Enne heel erg veel sterkte h!

    Greta xx
    Francis: Is containertalk puur a sociaal, maar die R was wel heel erg maar gel. ook humoristisch
    Ja kut he die uitslag maar ik hoef geen jaar te wachten maar 12 weken voordat ik weet of t aanslaat das een pak van me hart
    XX liefs Frans
  • killea
    Funny.

    June
    Francis: Dat was qua werk, zeker een van mijn beste tijden . Eerlijk gezegd mijn enigste baas in mijn leven. Ik hou niet zo van "bazen"..
    xx Frans
Er zijn 5 bezoekers online, waarvan 0 leden: .