writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

H1 Indonesië d10 Bali balie dan?

door Francis

H1 Indonesië d10 Balie balie dan?

Na een op de klippen gelopen relatie met een door mij meegenomen bruidje uit Indonesië naar Nederland, spraken wij af elkaar een tijdje niet meer te zien om daarna af te spreken op het eiland Balie zodat haar familie wonende te West-Java het niet te weten kon komen. Daar had ze me al te zwart bij gemaakt dat ze onmogelijk nog kon laten weten wel van me te houden en dat het hele zooitje gelogen was en zelf niet helemaal spoorde, aldus.
In de tussentijd van die ene maand wachten op haar te Balie liep het een en ander spaak.
Dat wil zeggen goed spaak, of spike beter gezegd want Fransje kon weer niet tegen eenzaamheid, had geen zin in druipergevende hoertjes en kwam weer eens in de goot terecht.
Chinese Heroïne (China white), ik had al twee jaar niet gebruikt maar dat eerste anderhalf jaar stevig vervangen door het slikken van kalmerende middelen en alcohol en lang levende lol totdat ik er genoeg van kreeg en serieus wilde leven, huisje, boompie, keessie en belandde zo in deze situatie. Allah zijt geprezen.
Godverdomme zeg, zit ik hier op dat kut Balie met een naald in mijn arm, het woord bloody tourist was nu wel erg toepasselijk. Het scoren (stelen) op de Jalan Kuta Raya (de strandboulevard) is levensgevaarlijk maar het moest want van mijn uitkering haalde ik het niet, die rommel, nou ja het was wel goed zuiver spul rechtstreeks uit Bangkok, vertaald als klaplul, u weet waarom, was wel vier keer zo duur als in Nederland en dan werkt het maar zes uur, tel uit je winst. Of verlies eigenlijk.

En dan dat lopen en hosselen in vijfendertig tot achtendertig graden terwijl het kots uit je mond liep en je billen samen kneep om niet in je broek te schijten, het was verschrikkelijk. In Nederland is verslaafd zijn erg maar daar, Jezus. Soms moest je zes uur of tien uur op een dealer wachten en dan was je al twee uur ziek voordat je een tussenpersoontje gevonden had. Nou echt dat je dan zelf je shotje niet meer kon zetten want dan lag ik gewoon op sterven in een of andere hut of villa, dat lag aan de situatie, en was ik compleet overgeleverd aan de zetter en de dosis daarvan. Ver weg kon ik dan horen, "Zou hij het kunnen hebben, zou het niet te veel zijn?" "Nee het is een blanke, hij is sterk en goed ziek, hij trekt dat wel," hoorde ik weer, heel ver weg, beantwoorden. Met een laatste stuip kwam ik overeind en brulde woest: "Alles! Het hele fokking pakket,"
"Ben je begodgodverredomd?" Om daarna weer slap als een vloedje in elkaar te zakken.
Dan de prik van een bij om weer te dansen als Mohammed Ali. De bierkurken vlogen weer in het rond, vette joints werden gedraaid, maakten dikke mist en het was weer even feest met ergens in je achterhoofd de klok zes uur vooruit.

Verdomd het was hier qua drugs een stuk relexter als in Jakarta of Bandung of waar dan ook in Indonesië, dat komt natuurlijk omdat het hier zo toeristisch is en het minst percentage moslims van alle eilanden ervan. En dat er twee jongens op de uitkijk, ieder een, aan het eind van de kant van de straat met een walkie-talkie zal er ook wel iets mee te maken gehad hebben. Zodat wij op ons gemak door konden feesten, zo tippelde ik op het randje van hemel en hel, dag in dag uit wachtende op mijn bruid, hé dat rijmt.
Dan op een dag, ik schat; week vijf, inmiddels tien twaalf kilo lichter stopt er een legergroene Jeep met twee mooie meiden erin, voor mijn Hotel waar ik net apestoned zat te ontbijten aan een rond tafeltje met parasol, half op de stoep parkerend. De ene vloog mij om de nek en stuurde de andere weg, met de Jeep om spraken ze af, haar over een uurtje, ik zei nog maak er maar twee van, ok anderhalf uurtje werd het, terug te komen om haar weer op te halen.

Hallo," het was Yanthi, mijn illegaal getrouwde vrouwtje. Ze was net negentien, afgestudeerd en ik was toen zesentwintig. We waren in haar vaders huis getrouwd voor Allah, hier zouden we zeggen, voor de kerk maar niet de gemeente, dus niet officieel. Maar anders mocht ik niet blijven slapen, tegenover de buren een schaamteloze prestatie als niet Moslim zijnde dus dat deden we even, dat trouwen, de hadji was zo lazarus dat hij in plaats van de koran de Gouden gids had meegebracht en mijn snikkel nog wilde controleren ook.
Nee daar doen wij blanke moslims niet aan, is allemaal een kwestie van vertrouwen, beredenerende wat je van God gekregen heb laat je niet afhakken, toch? Ik op die bewuste dag mijn zaakje ingepakt met verband en ingesmeerd met Heinz Tomatoketchup sta ik te voetballen tegen een muurtje, staat ineens mijn schoonvader achter me en zegt: "Zo dat ga goed, zo snel na de operatie." Stille pest Jappenbusjes die hoor je niet aankomen joh! Snel greep ik naar mijn kruis om: "Auw?" te zeggen. Hij had me door dat was zeker maar dat kon hem niet schelen zolang hij maar van die geschuffelde dochter af was en het liefst zo ver mogelijk, nou dat was gelukt, alleen een maand later stond ze weer voor zijn neus; pappie mag ik naar Balie, naar oom bla bla? Dat vond de rijke pa goed want die schaamde zich weer voor zijn buren dat zijn dochter in een maand gepresteerd had van een blanke te scheiden.

Zo kwam het dat ik die dondersteen echt letterlijk door het plafond heen spoot nadat ik voor de derde of zelfs vierde keer kwam, goh wat had ik haar gemist, niet dat geouwehoer natuurlijk maar in bed what an animal. Ze nam me mee naar haar familie net buiten Kuta stad. Wat een verassing, haar oom was Majoor, nou daar was ik blij mee. En ja hoor, die begon gelijk te bellen naar Yanthis ouders en zo kwam het, dat ik na haar weglopen bij Oom Majoor, vier hete zwoele dagen en nachten want ze had zo meelij met me dat ik was afgevallen van 'het liefdesverdriet,' mijn speldenkussen onderarm ingepakt als zogenaamd motorongelukje, helemaal alleen en verlaten wakker werd.
Ze was gekidnapt door een paar mensen van het leger zei mijn vriendin achter de Balie die ook Yanthi heette.
"Maak je me godver dan niet wakker dan? Domoor!"
Nou en domoor is nog al wat daar, schelden is taboe. Huilend vroeg ze me om vergiffenis en of ze het goed kon maken, vannacht wel te verstaan.
Daar zat ik nou al vijf weken op te wachten, op een hint van haar, nou ben ik net vier dagen verkracht krijg ik het als toetje.

"Okay afgesproken." Zei ik.
"Eén uur vannacht dan ben ik klaar en zorg dat de baas je niet hoort, ik laat een kaarsje branden, zodat je niet van de trap af pleurt, " dat zei ze niet, maar bedoelde ze wel, omdat ze wist dat ik niet vies was van een biertje, de schat.
Zij wist van mijn geheim af, verzorgde mijn wonden, kocht eten en vitamines of verse sinaasappelsap en waste me als ik te ziek was om het zelf te kunnen doen. Zelfs met gevaar voor eigen leven, heeft ze zelfs wel eens een dealer voor me opgezocht en naar me toe gestuurd, gek genoeg zonder dat ze het zelf wist of niet wilde weten. Maar ze wist alles.

Het was één september, twee dagen voor mijn verjaardag. Ik heb mijn moeder aan de telefoon, en krijg voor een verslaafde het goede nieuws dat mijn uitkering op de ABN staat in Den Pasar met een extra paar honderd gulden als verjaardagscadeau. Nu Mijn vrouwtje bij me weggehaald was en waarschijnlijk terug naar Cikampek-Karawang West-Java, ik een nieuwe maîtresse had die nog zorgde voor me ook vond ik het tijd, to move on. Ik leerde een paar nieuwe vrienden kennen waarvan een jongen met een tatooshop en een ander met een lederwinkel die laarzen riemen, broeken, meestal van het merk Harley Davidson verkocht. Hun namen waren Yanto en David en dan was er een derde, Boman daar kon ik bij in de kost, Indonesisch "indekos," voor omgerekend twintig gulden per maand en nu betaalde ik vijftien per dag weliswaar met ontbijt en neuk maar toch gaat Heroïne dan voor al had ik plannen mijn echte Yanthi te achtervolgen volgeladen met cadeaus.

En zo zij het, ik liet twee lederen broeken, riemen, twee paar cowboylaarzen en twee lederen mouwloze hesjes op maat maken, één paar alles in het zwart voor haar en voor mij alles in het bruin. Voordat wij naar Nederland gingen zat ik bij een motorclub in Java en zij had van haar rijke pappie ook een Harley gehad en kwam haar tegen bij de bios, droeg ook nog eens het zelfde T-shirt van de Red Hot Chilli Peppers en toen bleek dat we ook nog eens allebei op donderdag geboren waren op drie september, was ze ineens geen maagd meer maar een vrouw die wist wat ze wilde en zo rot had ik het niet getroffen, pa had een golfbaan, zwembad motoren, auto, alles voor het grijpen, toen ben ik uit de club gestapt waar ik u later nog veel en veel meer over zal vertellen want dat was een anderhalf jaar durende adrenaline thriller die ik nooit gemist zou willen hebben maar dat komt later.

Het is twee september ik moet komen kijken naar de bevorderingen die mijn leder snijdende en naaiende Heroïnedealer, had ik dat al verteld, ik woonde nu twintig meter bij een dealer vandaan en kon nog poffen ook. Het werk zag er goed uit geraffineerd als uit een echte Harley Davidson fabriek maar dan waarschijnlijk nog mooier.
Hij beloofde mij op mijn verjaardag alles klaar te hebben, want dan zou ik na een kort feestje gegeven te hebben naar Cikampek gaan om daar mijn meisje op te zoeken en te verrassen.
Het liep even iets ander en werd in plaats van drie september, een soort van Vrijdag de dertiende deel vier.

 

feedback van andere lezers

  • lief
    spannend!

    liefs
    Francis: Weet ik
    bedankt xx Francis
  • Francis
    Blijven lezen word horror
    gr x Francis
    Francis: kssssst weg hier!
  • aquaangel
    hier en daar wat foutjes in de komma
    maar hey laat mij eens kommaneuken ;)

    fijne avond graag gelezen
    Francis: Beter commaneuken dan mindfucken, hoewel ik weer heel aparte beelden voor me ziet, met zo n flinke comma
    bedankt xx Francis
  • Mistaker
    Spannend verhaal!
    Het is trouwens Bali, ik woon vlakbij de Balistraat maar gelukkig in een ander stadsdeel. Maar dat is eetjesneuken ;-)

    Greta xx
    Francis: Fuck! Iedereen neukt mij maar ik voel niks Toffe zondag, dat word een gedicht!
    xx Francis
  • sproet
    leest vlot, maar vraagt wel aandacht. doordat er aandacht is, leest het spannend! kan je nog volgen?

    liefs, sproet
    Francis: Bedankt voor je andacht zou ik zeggen en bedankt dat ik niet nog een keer verneukt word ( zie fb)
    xx Francis
  • Magdalena
    waaw!
    wat een vaart!

    (mijn oog valt er juist op: HOE heb jij jezelf kunnen commentaar geven???)

    xxx
    Francis: Ik gaf iemand feedback dacht ik, toen stond ik er ineens onder,
    schrok er zelf ook van
    Gr Francis xx
  • Klaver4
    maat, dat moet ge mij toch eens uitleggen dat trucje om uzelf fb te geven op uw eigen gedicht of verhaal !!! :o)
    Straf spul moet dat geweest zijn, te oordelen naar de gaves die uw gehavend lijf er aan overgehouden heeft...;o)
    volgens mij is uw ma destijds bevallen van U in de poel van Lourdes of een gelijkend oord ;o)
    grz mate
    klaver4
    Francis: Nee joh, rare, dat zijn geen trucjes, ik gaf mensen gewoon antw. op hun feedback en dan stond ik ineens onder mijn eigen verhaal en 1x onder een gedicht. Ik ben geen hacker of zo, Zou wel heel lauwtof zijn en pathetisch als iemand ze eigen punten ga geven, hallooooo!!! wat de bevalling betreft weet ik alleen dat ik in het vet zat van het vele noten eten, ga je H1 deel 11 ook nog lezen?
    weet je welke ook tof is> parachutespringen v white punks on dope.. Kijk maar
    mazzel Francis
  • killea
    It reads like a thriller!


    regards
    June
    Francis: It was
    xx Frans
  • Vansion
    tot nexts
    Francis: Ook niet goed genoeg?
    Vind t va hier wel ok..
    gr
Er is 1 bezoeker online,0 leden: .