writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 65

door koyaanisqatsi

65.
'Hier tekenen,' zei de soldaat. Zijn adem stonk naar de kauwgom waar hij ostentatief op kauwde terwijl zijn kleren de geur van stof en zweet uitademden.
Podgorny zet een krabbel op het vieze, met nauwelijks leesbare cijfers en namen volgekrabbelde vel papier en nam Fitzpatricks plunjezak in ontvangst. Hij zette de zak tussen zijn benen, wilde hem openmaken maar veranderde van gedachte. Een voorgevoel vertelde hem dat hij in de plunjezak op iets zou stuiten wat hem een slapeloze nacht zou bezorgen, en dus stelde hij het doorzoeken ervan naar een adres uit tot de volgende ochtend. Hij duwde de plunjezak onder zijn veldbed, trok zijn laarzen uit, ging liggen, legde zijn handen in zijn nek en begon naar het dak van de tent te staren. Hadden hij en Fitzpatrick twee dagen eerder in het kamp geslapen in plaats van bij twee goedkope hoeren, dan zou zijn vriend nog in leven zijn en Podgorny niet het slachtoffer geworden zijn van een eenzaamheid die hem al ruim vierentwintig uur deed overwegen te deserteren. Niet dat zijn zoveelste ontsnapping aan de dood er n te veel was geweest; nee, door het wegvallen van zijn enige kompaan voelde Podgorny zich totaal vervreemd van zowel de andere mannen van zijn peloton als het complete leger van Simos. Voor zijn part ging hij zelfs vechten voor het andere kamp of ergens in een andere oorlog, zolang daar maar enig teken van herkenning te vinden viel. Wat die herkenning precies moest inhouden, daar had hij het raden naar, maar hij veronderstelde dat eender welk signaal of symbool waar hij zich mee zou kunnen identificeren zou volstaan om zijn eenzaamheid te neutraliseren.

Podgorny dacht terug aan zijn eerste kennismaking met Harry Fitzpatrick. Hij was nog maar enkele dagen in dienst toen hij op patrouille door een de dag voordien veroverd provinciestadje op een andere patrouille was gestuit die net een lijk had gevonden. Niets nieuws in een oorlog, behalve dat deze stoffelijke resten tweeslachtige kenmerken hadden vertoond.
'Slakken hebben dat ook,' had Fitzpatrick op zeker ogenblik opgemerkt en Podgorny had als enige bevestigend geknikt. De meeste andere soldaten waren onnozel beginnen giechelen of hadden Fitzpatrick ongelovig, om niet te zeggen wantrouwig, aangekeken.
Diezelfde dag waren ze mekaar 's avonds in een bar opnieuw tegen het lijf gelopen. Fitzpatrick had bij wijze van herkenning afstandelijk geknikt maar Podgorny had hem de vraag gesteld of hij nog dooie slakken was tegengekomen.
'Nee,' had Fitzpatrick ernstig geantwoord, 'alleen levende en die hebben we allemaal gevangen genomen.'
'Die grap lijkt nergens op,' had Podgorny gereageerd, waarop Fitzpatrick had geantwoord: 'Daar kan ik je alleen maar groot gelijk in geven.'
Enkele uren laten waren ze allebei straalbezopen naar hun kamp teruggekeerd.

 

feedback van andere lezers

  • Feniks
    Knap geschreven, al zou ik persoonlijk de schikking van de tekst wat wijzigen zodat het geheel wat luchtiger overkomt.
    Misschien weerhoudt het 'geblokte' van je tekst de lezers om tot het eind door te lezen?

    koyaanisqatsi: Mogelijk... Ik moet toegeven (vooral de laatste maanden) te weinig tijd in "schaafwerk" te kunnen steken. Maar alvast bedankt voor de commentaar.
  • sproet
    ben jij goed thuis in geschiedenis? dit zou ik nooit op papier krijgen.

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: sosms... een beetje...
    x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .