writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 66

door koyaanisqatsi

Toen hij het eindelijk gezegd kreeg, klonk hij niet alleen oprecht maar ook overtuigd van zijn gelijk. Nicole moest het doen, zeker nadat ze hem had opgebiecht hoe ze zich al vanaf de eerste dagen aan boord van de Lucullus der Zeen voelde.
Meteen stond haar besluit vast: straks nog, nadat Sigi was vertrokken en ze een douche had genomen, zou ze meneer Schweitzer van haar beslissing op de hoogte brengen.
'Jou zal ik wel missen,' zei ze tegen Sigi, die zich opnieuw tegen haar had aangevleid.

De jongen was een uitstekende minnaar gebleken. Een man, een jonge man, die instinctief wist wat een vrouw als Nicole lekker vond. Het leeftijdsverschil, dat haar bij de aanvang van hun vrijpartij heel even parten had gespeeld, was nu, na enkele uren van uitermate bevredigende sex, nauwelijks meer dan een verwaarloosbaar gegeven. De veronderstelling dat jonge snaken nog veel te leren hadden tussen de lakens, was een fabeltje. En maar logisch, ook, dacht Nicole, per slot van rekening was vrijen in de eerste plaats een kwestie van inleving en fantasie, en niet van ervaring.
Grappig was wel dat Sigi tijdens het vrijen geen enkele keer had gestotterd, alsof hij zijn spraakgebrek samen met zijn kleren op de stoel had achtergelaten. Niet dat hij veranderd was in een spraakwaterval, maar de enkele keren dat hij zich had uitgedrukt was dat zonder de minste aarzeling gebeurd. Helaas, nu ze allebei lagen na te genieten, was zijn gestotter teruggekeerd.
Waarom zou ze hem missen, wilde hij weten.
'Ligt dat dan niet voor de hand,' grapte Nicole, terwijl ze zijn slappe lid een speels klapje verkocht.
Sigi glimlachte, keek even droef -waarschijnlijk omdat zijn gestotter in de weg zat- en merkte op dat hij haar veel meer zou missen dan zij hem; zeker na vannacht.
Nicole kneep in zijn wang, schudde het hoofd, klakte met haar tong en zei: 'Minnaars als jij zijn dun gezaaid, jongetje.'
Sigi keek haar ongelovig aan, waarmee hij voor het eerst wel degelijk een gebrek aan ervaring verraadde. Moest hij net als Nicole van wanten weten, dan zou het ook voor hem geen geheim zijn dat zowel de meeste mannen als vrouwen er in feite niet zo geweldig veel van bakten in bed; althans, niet wanneer het verwachtingspatroon op dat van zijn en Nicole's niveau lag.
Hij had weer wat tijd nodig, om haar duidelijk te maken dat ze wel gauw iemand zou vinden die op alle vlakken bij haar paste, maar Nicole maakte een snuivend geluid en zei: 'Wees daar maar niet zo zeker van.'
Ze dacht terug aan haar vergane huwelijk, dat hoe langer meer veranderde in een farce met niet de minste geloofwaardigheid. Met de beste wil ter wereld kon ze zich niet meer inbeelden wat ze ooit in Podgorny had gezien en hoe meer ze erover nadacht, hoe leger haar huwelijksverleden werd. Een dunne roman met n grote productiefout: namelijk een heleboel onbedrukte bladzijden, een andere omschrijving kon ze er niet voor vinden. En bijna tegelijkertijd kwam ze met een schok tot de vaststelling dat ze nog nooit in haar leven een echte grote liefde had gekend.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ja, great!
    x
    koyaanisqatsi: really?
  • sproet
    dit is een subliem stukje!

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: auteur neem hoedje af... (en zet het terug op)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .