writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

H1 Indonesië d13 The great escape II

door Francis

De avond bracht ik door bij Yanti in haar kamer achterin op het ressort, gebouwd op bamboepalen drie meter boven de grond zoals ze in Sumatra doen om zich te beschermen tegen tijgers. Alsof er hier nog tijgers zaten, tss, ja kroegtijgers. Via een heel smal laddertje moest ik een beetje aangeschoten want echt dronken word ik niet als ik onder druk staat, wiebelend en verend steil omhoog klimmen richting olielampje en flikkerende kaarsen. Eenmaal bij haar boven onder de klamboe met de lichtjes op één na gedoofd, voelde ik me eindelijk een beetje tot rust komen. Wat een stressdag, mijn vrienden verrot geschopt en meegenomen. Ik zit ondertussen met het probleem dat de kit mijn paspoort heeft. Ontsnappen is dus onmogelijk en naar de ambassade gaan was voor mij onmogelijk omdat ik dan mijn vader en familie in diskrediet zou brengen. Als het uit zou lekken dat ik drugs gebruikte daar mijn vader in die tijd met zijn neus (te) diep in politieke zaken zat tussen Nederland en Indonesië. Nee dit was mijn shit en ik moest het opruimen. Mijn vader had te lang gevochten om te bereiken wat hij bereikt had en dat ging ik niet voor hem verzieken, mijn kop eraf of niet. Ik had een briefje op mijn deur geprikt met een punaise, ik kom vannacht niet thuis, slaap in Den Pasar op het Nederlandse consulaat. Dat zou ze wel even op afstand houden. En in die tussentijd lag ik lekker tachtig meter verder onder de klamboe met Yanti in een soort boomhut.

Niet te geloven. Het stortregende, de natte moesson was aangebroken en zou voorlopig zo blijven. Elke dag, een paar keer, een paar uur pijpenstelen maar dan met druppels zo groot als eieren en van warm water. Harde kletsen op het golfplaten dak maakte een vreemd soort van doffe muziek.
Yanti stak wat wierook aan en schoof deze onder het bed. Zogenaamd om de slechte geesten te doen verjagen maar in het echt was het om de luizen uit je bed en de muggen uit je buurt te houden. Ik kreeg overal hert zelfde antwoord en als ik dan op de verpakking wees van de wierrook van het merk Baygon, juist die van Aspro Bruis waar je allemaal insecten op getekend stonden met een rood kruis er doorheen, gingen ze altijd hard lachen. Orang pienter, zeiden ze dan.
Ik een slimmerik? Nee, daar moet je slim voor zijn. Yanti probeert me te verleiden wat mij af en toe tegenstaat omdat ik die jongens niet kan vergeten omdat ik wil weten hoe het met ze is. Volgens haar kon ik ze beter maar vergeten want de gewoonte had haar geleerd, drugs is de dood of in ieder geval verdwijning of je moet rijke ouders hebben. Nou, Yantho en David die hadden geeneens ouders meer, tenminste niet zover ik wist. Wel een eigen zaak allebei, wat dan? Yanti wist het niet en ging op mij zitten, mijn hele sodemieter deed zeer, ik had ze goed gekregen, meer dan dat ik dacht, twee ribben rechtsonder voelden gekneust of gebroken aan om over mijn schenen en gezicht nog maar te zwijgen, zelfs het zoenen deed pijn.

Ik deed echt mijn best, verbeet mijn pijn maar elke beweging was onaangenamer dan fijn dus Yanti moest even heel tactisch opzouten en die koelbox aangeven.
"Laat me nou even, ik kom net een beetje bij, zit hier lekker veilig, niemand weet dat ik hier ben, denk aan die jongens, begrijp je dat dan niet en ik sterf van de pijn."
Ik drukte een koude fles Ankerbier tegen mijn gezwollen gezicht en hoofd.
"Dat koelt lekker af."
Ze werd een beetje nijdig.
"Mag ik je schouders aanraken?"
Ze deed een standje waar ze mij geheel bij ontlastte en alles wat ik hoefde te doen was helemaal niets. Godverdomme wat een uithoudingsvermogen had die meid. Die had echt een week zitten wachten dat was nu wel duidelijk, in hurkzit schommelend draaiend, op en neer, heen en weer, het leek wel een kermis attractie. Af en toe maan ik haar een beetje tot stilte en als dit niet lukt maakte ik snel een prop van de hangende klamboe en prop het in haar mond, stel je voor, voor een wip een nekschot, dat is lauwtof. Haar bijnaam had die uit die James Bondfilm moeten zijn: Anna Onnatop, want ze raakte buiten mijn lul en schouders als steun verder niets aan en gaf haar vanaf dat moment de naam "kurkentrekkertje," waarna ik dan meestal een stomp in mijn maag kreeg.

Hoe ze het deed, deed ze het maar voor even, heel even was ik alle ellende vergeten en viel verzadigd in slaap. Zij met een met ijs gevulde kussensloop mijn voorhoofd afkoelend. Heel even word ik weer wakker als ze de zak ijs tegen ons kruis houd.
"Lekker he?" Vraag ze.
Ik deed net of achterlijk was en niet door had dat ze er weer klaar voor was. Zachtjes probeert ze me rijdend in de stemming te brengen wat lukt natuurlijk dus ik probeer op mijn buik te gaan leggen. Wat niet gaat als je fietsenstandaard staat uitgeklapt.
"Ok!" Zegt ze beledigd, en met een harde zucht blaast ze fanatiek het laatste lichtje uit. "Welterusten, scheet," zeg ik. Ik kreeg geen antwoord.
"Hadoe," hoor ik ze zachtjes in haar eigen zeggen. Ik vond het welletjes voor vandaag. Morgen, God weet wat er gebeurt. In het ritme van de regen, gleed het bloed mij voor de ogen en weg was ik.

 

feedback van andere lezers

  • dichtduvel
    j
    Francis: jofel
    gr F
  • Klaver4
    mooi deze, ergens voel je duidelijk tempowisseling met de vorige !
    Nice, adempauze in de helse rit, duivels op de hielen van overwerkte, gestresste engelbewaarders ! :o)
    en na gaan ik maffen, nachtbraker!
    grz
    klaver4
    Francis: Bedankt
    F
  • sproet
    leuke verhaalstijl, ga nu het volgende lezen.

    liefs,trees
    Francis: Ok
    X F
  • Magdalena
    verdikke spannend
    heel blij dat ik zag dat er nog een vervolg al staat

    XX
    Francis: Leuk dat je het spannend vind
    daar doe ik het voor..
    xx F
  • Mistaker
    Heel graag gelezen weer. Inderdaad lekker zo'n adempauze.
    Ik zou het in de ik-vorm laten hoor, anders wordt het afstandelijker vrees ik en de kracht van jouw verhalen is, naast de humor en het razendsnelle, nou jou het feit dat je als lezer 'in het verhaal gezogen wordt.'

    Greta xx
    Francis: Ok, fijn scheelt een boel werk ook, ik had het eerlijk gezegd al beslist zo te laten, toch fijn dat je het bevestigd, dat dat beter is.
    xx Frans
  • lief
    yanti wist het niet en ging op mijn...zitten?

    sexual healing!

    liefs
    Francis: Ja een Nnetje te veel ik haal m al weg, dank je, stond indd lullig..
    gr x Francis
  • killea
    Super!

    June
    Francis: XX Frans
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .