writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 67

door koyaanisqatsi

Harry Fitzpatricks plunjezak bevatte geen geheimen; hoogstens een mysterie. Een mysterie in die zin dat niets van zijn bezittingen naar enig verleden verwees. Geen foto's, zelfs niet één enkel adres van een naaste verwant, of een vriend die zich in vreedzamer gebieden ophield.
Een bewuste keuze voor extreme eenzaamheid, concludeerde Podgorny, die zich opgezadeld voelde met een onverwachte erfenis die hem de allure van een lijkenpikker opdrong. Hij besloot de plunjezak opnieuw dicht te knopen en niet meer aan te raken tot hij er een oplossing voor had gevonden. Misschien zou hij de inhoud ervan, ergens onderweg of in één of ander geterroriseerd dorp, in een bevlieging kunnen weggeven aan een arme luis die niets anders dan de gescheurde kleren aan zijn lijf bezat, of misschien smeet hij hem wel simpelweg in een rivier, waar de stroming hem zou meeslepen tot hij ergens achter een boomstronk of tussen een rotspartij zou blijven steken om zich door een laag groen slijm te laten overwoekeren.

Luitenant Salgado kwam de tent binnen, schraapte zijn keel en beval alle onderofficieren zich binnen het kwartier te melden voor een briefing bij de zich ondertussen al eigenhandig tot generaal gebombardeerd hebbende Simoës. Zoals gewoonlijk werden er geen vragen gesteld en was iedereen zich al het klaarmaken nog voor Salgado opnieuw de tent uit was. Maar net toen deze op het punt stond uit zicht te verdwijnen, maakte hij rechtsomkeer en begaf hij zich tot bij Podgorny.
'Iets gevonden?' vroeg hij, met zijn kin naar Fitzpatricks plunjezak wijzend.
Omdat hij niet precies wist wat hij dan precies had moeten vinden, haalde Podgorny de schouders op.
'Gewoon, persoonlijke spullen, ik weet niet of…'
'Er ligt nog een klein pakje voor Fitzpatrick bij "dispatching",' onderbrak Salgado, 'ik heb gezegd dat jij het zal komen afhalen.'
Podgorny knikte met tegenzin maar legde zich er bij neer dat het er in een huurlingenleger nu eenmaal anders aan toe ging dan bij reguliere strijdmachten. Als van hem, als vriend van Fitzpatrick, verwacht werd dat hij zich over het afhandelen van onvermijdelijke formaliteiten ontfermde, dan was dat zo maar. Hij zei tegen Salgado dat hij het pakje na de briefing bij de generaal zou ophalen en pakte een blikje schoensmeer om zijn laarzen nog gauw op te poetsen.
'Doe dat,' zei Salgado, op een manier die geen wijziging van Podgorny's voornemen duldde, waarna hij een kort hoofdknikje gaf en de tent uitliep.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Ik verwonder mij net als Sproet, waarom niet?
    Je hebt een gouden pen.
    x
    koyaanisqatsi: Eerlijkheidshalve... Ik typ op een simpel laptopje... (komt echt geen goud aan te pas)
  • sproet
    snap niet goed waarom dit zo weinig geezen wordt?

    is wel knap geschreven!

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: het duurt wat lang, ik lees (en reageer) zelf nauwelijks...
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .