writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 69

door koyaanisqatsi

Podgorny pakte zijn mes en maakte zo voorzichtig mogelijk een snee in de dubbele laag kleefband die rond het bruine papier zat. Vervolgens schoof hij het mes zo diep mogelijk tussen de verpakking en zijn inhoud en begon hij met korte snijbewegingen het pakje open te maken. Drie dunne folders, een iets dikker boekje en een brief kwamen tevoorschijn.

"Beste Harry,
Bedankt voor je brief, we waren blij eindelijk nog eens iets van je te horen en vanzelfsprekend verheugd te lezen dat je overweegt naar huis te komen.
Ik stuur je hierbij wat informatie van de arbeidsdienst in verband met te volgen opleidingen en omscholingscursussen.
Hier stelt iedereen het goed. Alleen grootvader begint nu echt wel te sukkelen. Hij heeft nog nauwelijks heldere momenten en is de afgelopen maanden een paar maal opgenomen in het ziekenhuis.
Emma Jennings is twee maanden geleden gehuwd met de zoon van Adrian Alston. Gezien hun jonge leeftijd (Emma is nog maar pas achttien, Adrian negentien) heeft het huwelijk wel wat stof doen opwaaien. Kwatongen gingen er van uit dat er een zwangerschap tussen zat maar daar blijkt niets van aan.
Jason vraagt nog wel eens naar je. Dan wil hij altijd weten wanneer je hem nog eens meeneemt naar een voetbalwedstrijd.
Verder valt er niets te melden. Ik werk nog steeds in de supermarkt (daar zal wel geen verandering in komen, denk ik), dus dat is ook geen nieuws.
Ik hoop dat je wat hebt aan de informatie en iedereen ziet er naar uit je weldra naar huis te zien komen.
Groetjes. Karen."

Podgorny bladerde even door de bijgevoegde documenten. Het betrof brochures van één of andere arbeidsdienst, met tips om aan werk te geraken en informatie over cursussen, bijscholing en omscholingscursussen.
Blijkbaar had Harry Fitzpatrick het gemeend, had hij echt zijn leven van goedbetaalde vechtersbaas willen opgeven, had hij willen terugkeren naar een bestaan dat als normaal bestempeld mocht worden. Het had niet mogen zijn.
Wie was Karen? Een zuster, misschien, of een andere, verdere verwant? Het gebrek aan woorden die enige warmte uitdrukten, legde in alle geval figuurlijk een behoorlijke afstand tussen haar en Fitzpatrick. Of was zij misschien een ex, waar hij een kind mee had? Dat kon mogelijk het personage van Jason verklaren. Maar zou zij (Karen) in dat geval niet minder zuinig geweest zijn met woorden? Ach, het kon alle kanten uit. Dat kwam ervan als je geen verleden, geen achtergelaten thuis deelde met iemand die je als een vriend beschouwde. Nu, Podgorny kon Fitzpatrick moeilijk iets verwijten. Hijzelf had ook met geen woord gerept over waar hij vandaan kwam of wat hij achter zich had gelaten. Hun verzwegen geschiedenis was één van de bindmiddelen van hun vriendschap geweest; misschien zelfs het fundament.

Podgorny vouwde de brief dicht, legde hem op de brochures en probeerde alles zo goed mogelijk opnieuw in te pakken. Toen hij daar in geslaagd was, kwam hij tot de vaststelling dat er nergens een afzender vermeld stond.
'Verdomme,' vloekte hij mompelend, maar aangezien hij daardoor ontsnapte aan de pijnlijke verplichting het slechte nieuws van Fitpatrick's dood over te brengen, was zijn frustratie van korte duur. De opluchting die daarop volgde, droeg echter een schaduw van schuldgevoel tegenover zijn verloren vriend met zich mee.


 

feedback van andere lezers

  • sproet
    lijkt me niet prettig om in het privé leven van een overleden vriend te duiken! is wel goed weergegeven

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: thnks
    x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .