writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 74

door koyaanisqatsi

Nicole bestelde een tweede koffie. De barman, een opvallend kleine man met de gelaatstrekken van iemand met een hatelijk autoritair karakter, nam haar bestelling met een hoofdknik op. Nicole staarde in de spiegel achter de bar, waar haar gezicht weerkaatste boven een woud van flessen in de meest uiteenlopende kleuren en met etiketten die door hun veelal barokke opdruk een zekere klasse probeerden uit te stralen. Een dienster liep langs haar heen en verdween in de keuken, even verderop. Het was Nicole volledig ontgaan dat het meisje haar op een opvallende, om aandacht vragende blik had getrakteerd. Haar gedachten zaten in het vluchtelingenkamp, waar van zodra er geen baby's meer huilden of mensen hun doden beweenden een bizarre, vreedzame stilte viel, alsof de nabijheid van de dood, die als een spook tussen de massa rondwaarde, de lucht vulde met een verdovende gelatenheid.

De man met de whiskyfles had er niets van gebakken, was na enkele op bevel van Nicole uitgevoerde, brutale stoten hortend en stotend op haar kont klaargekomen, had zich verontschuldigd en was naar de badkamer gevlucht om een plas te maken. Toen hij terugkwam en aanstalten maakte om zich op bed neer te vleien had Nicole hem verzocht zijn biezen te pakken. Verslagen, als een gebuisde eerstejaarsstudent, was hij afgedropen, waarschijnlijk (zo dacht Nicole) om zich opnieuw aan zijn whiskyfles over te geven.
Nadien had Nicole had haar enige broeksriem uit haar reistas gehaald om er zichzelf mee af te ranselen. Maar na enige klappen had ze zichzelf zo zielig gevonden dat ze er mee was opgehouden -bovendien was ze er toch niet in geslaagd de gewenste pijnvorm te veroorzaken.

'Hou de melk en de suiker maar,' zei Nicole tegen de barman, die haar koffie op een plastiek dienbordje voor haar neerzette.
De barman gehoorzaamde: zonder een woord te zeggen plukte hij het kannetje melk en de twee zakjes suiker van het bordje. In de plaats er van schoof hij Nicoles aangepaste rekening onder de asbak die binnen haar handbereik lag.

 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Sad ...
    x
    koyaanisqatsi: EN HET WORDT NOG STUKKEN ERGER (oei, teveel verklapt)
  • sproet
    een heel boeiend stukje, naar inhoud en vorm

    liefs, sproet
    koyaanisqatsi: we doen ons best... x
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 6

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .