writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Jonas, de Walvisman.

door ovlijee

Ik ben Jonas, de Walvisman. Gewillig laat ik me opeten door een gigantische Bultrug want hij neemt me mee op reis doorheen de wispelturige wateren van de Oceaan zonder een ogenblik nat te worden. Flauwe kul natuurlijk want als deze mastodont plankton doorheen zijn baleinen filtert kan je onmogelijk onbevlekt blijven. Waarom maakt het Bijbelse verhaal gewag van een walvis? Ik heb al gehoord van meerdere aanvallen van haaien op mensen, en in de B-film Orca jaagt een bul een zeekapitein op na de moord op zijn kalfdragende partner. Maar in nog geen enkele natuurdocumentaire heb ik gehoord van een blauwe vinvis die een mens oppeuzelt. De origine van Bijbelse metaforen doet me ook stilstaan bij de Zondeval en de rol die vooral de appel, maar ook de slang en Eva spelen. De mannelijkheid druipt van het verhaal: de zwakke vrouw die zich door de listige slang laat verleiden om van de verboden vrucht van de kennis te proeven. Zou men de slang in deze context kunnen interpreteren als fallussymbool. En de appel als vruchtbaarheidssymbool? Er zou dan echter sprake zijn van een tegenspraak want als we verder lezen, vernemen we dat na het eten van de appel van de wijsheid, Adam en Eva zich bewust werden van hun naaktheid, zich schaamden en zich bedekten met een vijgenblad. Zouden we de appel eerder als een vruchtbaarheidssymbool lezen, verwachten we eerder het tegendeel.

Misschien worden in dit verhaal metaforen van hun vroegere betekenis gestript en kenmerken ze de overgang van een matriarchale naar een patriarchale maatschappij. Tenslotte is Genesis in de eerste plaats het begin van een revolutionair gedachte-experiment: er is geen God dan Jehova of m.a.w. het einde van het veelgodendom en bovendien zijn het neergeschreven teksten. Het einde van een orale traditie waarbij ik moet denken aan moeders die hun kinderen in slaap wiegen met hun vertellingen. Freud zou stellen dat de man bestaanszekerheid wil hebben over zijn nageslacht, bij gevolg het heft in handen neemt door de vrouw te straffen voor haar krolsheid en wellust naar de slang, en zich vanaf nu ontpopt als wetgever en bron van alle wijsheid. Overspel wordt een halsmisdrijf.

De psychoanalyse heeft twee kanjers van formaat voortgebracht waarvan ik de eerste al genoemd heb. Voor zover ik weet, was Freud uitermate seksueel gefocust. De tweede, zijn leerling Carl Gustav Jung, van wie ik nog minder weet, heeft een nogal etherische reputatie waarbij controverses zoals een collectief onderbewustzijn aan de orde van de dag zijn. Veel psychologische concepten worden echter zwaar ondermijnd door de biologie en de geniale ontdekking van de Darwiniaanse evolutie-theorie. Maar je hebt het leven en het nadenken over het leven. Door laatstgenoemde handeling zou je de essentie uit het oog verliezen.

Tegenwoordig zijn er tekenen aan de imaginaire wand van de biosfeer dat wat als mens onze grootste troef lijkt, namelijk onze intelligentie en de mogelijkheid de natuur naar believen te exploiteren, zich tegen ons begint te keren. Ik weet niet goed wat ik in dit verband moet voelen: droefnis omwille van de vervuilde oceanen met haar golfstromen vergezeld van plastic eendjes en ander quasi onvergankelijk afval. Of gelatenheid, omdat het wel altijd iets is. Zo is de Europese bevolking in de Middeleeuwen, dus voor de vervuilende industriële revolutie, gehalveerd geweest door de Zwarte Dood. Iets wat ons, denk ik, niet meer kan overkomen door de stand van zaken in de huidige geneeskunde. Wat leert ons dit over de natuur? Dat ze compleet immoreel is? De ooit goddelijke, wijze, alwetende Schepping? Zo is alle zekerheid meer en meer spoorloos want een ooit onrekbaar begrip als ethiek en haar menselijkheid, schuift meer en meer op richting dierlijkheid. Van primaat tot zelfs altruïstische niet-zoogdieren zoals sommige vogels.

Hoe maak ik van zoiets fictie als de realiteit ongrijpbaar is? Hoe kan ik als leek een plaatsje veroveren te midden van specialisten moest ik het bij non-fiction houden? Hebben mijn verschrijvingen zin?

 

feedback van andere lezers

  • stormvonk
    ik volg Eis wat, hou wel van dat theatrale
    ovlijee: Barok is nochtans niet mijn favoriete kunststijl. Ik vond het eerder naturalistisch?
  • Klaver4
    zeer intrigerend stukje! en mooi neergepend, voor zo'n stevig onderwerp!
    ik geloof absoluut in dat universeel onderbewustzijn!
    wel stel ook ik vast dat we als mens aan het verglijden zijn naar maatschappij waar het begrip "menselijkheid" nog weinig voorstelt; het zowat elk voor zich geworden, men ruilt mensen in alsof het tweedehands platen zijn en het woord respect lijkt in de meeste religies een onnuttig begrip te zijn geworden.
    Ik vrees dat het alleen maar erger wordt....
    Geef mij maar het land van Nod, dat lag naast Eden. Mensen hebben maar een armtierige moraal als ze religie nodig hebben, om naar die moraal te kunnen leven.
    gr
    klaver4
    ovlijee: Ik denk dat als je solidariteit institutionaliseert zoals in onze verzorgingsstaat dit een uitvlucht creëert om in een coconnetje te leven waarin je alleen verantwoordelijkheid voor jezelf moet dragen. Het systeem zorgt toch voor de anderen. Volgens mijn dokter is de welvaart nog nooit zo hoog geweest maar is het met het welzijn armzalig gesteld.
  • Peerke
    Het verhaal van Jonas is een symbolisch verhaal over het inwijdingsmysterie. Veder is het zo dat de vrouw niet zwak is door van de appel te eten maar juist de weg van Bewustwording durft te gaan. Zij is het die die stap durfde te zetten. Wat betreft Jung... Ik doe nu de 4 jarige opleiding van zijn Psychologie. Darwin en Jung bijten mekaar niet maar het is niet te vergelijken, en gaat wat te diep om er hier op in te gaan.
    ovlijee: Ja, ik wou zo'n beetje een analogie trekken naar Rose Gronons De Ramkoning, en brainstormen omtrent de woordkeuze en de achterliggende mentaliteit van het bijbelse zondeval-verhaal. Wat niet wegneemt dat ook ik sympathie heb voor de (opstandige) duivel en gevallen engel.
  • sproet
    een filosofisch stukje en ik sluit me aan bij Peerke.

    symbolentaal, dromen ze zijn de fictie van ons non-fictie bestaan.
    alleen wordt ons te weinig die taal geleerd, ze is nochthans waardevol en krachtig!

    heel mooi weergegeven en goed geschreven!

    liefs, sproet
    ovlijee: Het gekke is dat ik eerder door boeken over evolutie, primaten en neanderthalers te lezen op dit terrein beland ben dan door de lectuur van psychologische en/of theologische lectuur.
  • otiske
    Weer een heel sterk werkje hoor, goed geschreven en knap neergezet, groetjes.
    ovlijee: Bedankt, ik moet erkennen dat ik graag schrijf en geniet van de aandacht van gelezen te worden. Als lezer ben ik echter een totale ego-tripper. Hopelijk heb ik geen slapende honden wakker gemaakt.
  • chris
    ach wat is echt wat is fantasie
    als je mijn stukjes leest van wat brengt de dag vandaag
    heb je een nieuw schepping verhaal
    lang geleden toen er nog geen tv was
    waren de avonden veel gezeliger
    toen werd er nog vis gevangen
    eigenlijk is dat nog een gat in de maarkt dichters die namidagen en avonden vullen met hun verhalen en teksten zo ergens gezellig in een of ander praat kaffee leuk doe je mee???
    ovlijee: In Antwerpen is er zo nen tijd iets georganiseerd: De Sprekende Ezels, in café De Scène en daarna in de Kassa 4. Ik weet niet of dat nog georganiseerd wordt. En het was ook nog niet in mij opgekomen om van het internet naar de openbare wereld te stappen met mijn schrijfsels. Nu leest ze wie wil. Ik wil nog niet publiek gaan, denk ik.
  • eisenik
    nogal megalomane tekst hoor =)
    de helft van de tijd heb ik de indruk dat je niet echt weet waar je het over hebt
    en als je dat al wel weet dan slaag je er toch niet echt in het helder te formuleren =)
    je hebt een nogal zwart wit visie op veel dingen en een beetje relativisme en nuance zou sieren =)
    anderzijds vind ik het wel interessante materie en een gedurfde aanpak
    het is vooral de stijl die het geheel een beetje té maakt...
    en alles heeft zin; zolang je er zelf in gelooft

    groete

    eisenik
    ovlijee: Enige theatraliteit is mij inderdaad niet vreemd. En ik zoek nog een evenwicht tussen stijl en inhoud. Zo zijn het tegelijkertijd oefeningen in zinsbouw en woordkeuze én filosofische speurtochten. Of andere mensen hier wat aan hebben is natuurlijk een andere vraag ...
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .