writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 93

door koyaanisqatsi

Podgorny's ademhaling deed denken aan het geluid van een blaasbalg. Zijn ogen reageerden niet meer op het licht. Zijn kleren, doordrenkt van zweet en zijn eigen vuil, wogen zwaar als klamme vodden op zijn gelige, onder steeds meer zweren zittende huid. De insectenbeet op zijn onderlip was opengebarsten en vertoonde nu, nadat er een mengeling van pus en bloed was uitgelopen, een van geronnen bloed zwart geworden scheur. Zijn gapende mond verspreidde een stank die ziekte verraadde en tegelijkertijd een nakende dood aankondigde.
Hij zag een kleine, bleke jongen, met een strooien deukhoedje op zijn hoofd, spelen op het strand, tussen de duinen. Hij schepte zand met een hemelsblauw schepje in een rood emmertje met een geel handvat. Het beeld sprong weg en in de plaats verscheen een schoolmeester met grijze stekelharen in een beige stofjas die met een overdreven strenge blik in de diepte van een lege klas keek. Achter de schoolmeester, op een donkergroen schoolbord, prijkte een kleurrijke krijttekening van een man met een pet die aanstalten maakte om met zijn bijl een boom om te hakken. Vervolgens liep Podgorny zelf een gang door, tussen zwijgende jongens en meisjes; bakvissen die gebukt gingen onder de groeiende onzekerheden van hun puberteit. Hij kwam in een kamer terecht waar een man met kaalgeschoren kop en in kaki uniform hem onverstaanbare bevelen begon toe te schreeuwen die hem deden vluchten naar een donkere tunnel, gevuld met de lucht van vochtige bosgrond. Dan zweefde hij plots met gespreide armen over een huizenblok om een slaapkamer binnen te vliegen. Hoewel hij zich van de ontoelaatbaarheid van zijn actie bewust was, begon hij onbeschaamd een kleine kleerkast te doorzoeken tot hij op een schoendoos, gevuld met foto's van jonge meisjes die uitdagend glimlachten, stuitte.
Een lauwe dauwdruppel viel op zijn wang, daalde af naar zijn mondhoek en gleed de kurkdroge holte binnen waaruit zo nu en dan reutelende geluiden begonnen op te borrelen.
Het was nog maar een kwestie van tijd voor Podgorny's laatste lichaamsfuncties het één voor één zouden laten afweten.

 

feedback van andere lezers

  • miepe
    Potfer!

    lees je telkens graag

    komt die "zwarte" verpleegster daar niet binnenvallen? stuur ik even Artsen Zonder Grenzen?
    koyaanisqatsi: te laat, vrees ik...
  • Wee
    Da's kut doodgaan, Koyaan. Je leest levensecht!
    x
    koyaanisqatsi: Heb me ooit zo gevoeld in Afrika (op dat laatste deel na). Was dus niet zo moeilijk om me in te leven.
  • sproet
    verbeeldend geschreven.

    liefs, trees

    ps: ...doorzoeken tot hij OP een schoendoos,...( zesde voorlaatste zin)
    koyaanisqatsi: thnks (voor de correctie en het lezen)
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .