writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

Minimalisme deel 94

door koyaanisqatsi

Nicole maakte met een schrijfgebaar duidelijk dat ze wat wilde zeggen. De verpleegster met de donkere huid en de gitzwarte haren reikte haar de balpen die op het nachtkastje lag aan en hield het bijhorende notablokje onder haar schrijfhand.
"Ik wil mijn gezicht zien," schreef Nicole, opvallend vlot.
De verpleegster absorbeerde de woorden met een schitterende glans van ernst in haar ogen. Nicole merkte op hoe prachtig die wel waren: donkerbruin, haast zwart, op een porseleinwitte achtergrond, en perfect amandelvormig.
'Bent u daar zeker van?' vroeg de verpleegster.
De vraag bevestigde Nicole's overtuiging dat ze zich tot de juiste persoon had gericht. Een ander was ongetwijfeld rond de pot beginnen draaien en had betuttelende argumenten aangebracht zoals dat ze waarschijnlijk nog niet klaar om met haar verminkte gezicht te worden geconfronteerd. Maar niet deze verpleegster, die als het er op aankwam de realiteit onder ogen te zien en de strijd met het vervolg ervan aan te gaan, wel van een blok graniet leek.
Nicole schreef een grote ja op het notablokje en gaf de balpen terug.
'Ik moet het aan de dokters vragen,' zei de verpleegster, 'maar ik beloof u dat ik hen van uw vastberadenheid zal proberen te overtuigen. Ze zullen de vraag eerst nog wel een keer zelf komen stellen, maar als u voet bij stuk houdt, zullen ze uw wensen wel respecteren. Althans, zo denk ik er over, maar het is wel geen belofte.'
Nicole kreunde, vroeg de balpen terug en begon opnieuw te schrijven. Naarmate ze meer gevoelens in haar woorden legde, ging haar hand harder beven en uiteindelijk kreeg ze de laatste zin niet meer af. De balpen viel uit haar hand, gleed langs de lakens en viel op de grond, waar de verpleegster ze even liet liggen omdat ze het haar eerste plicht vond Nicole's in inkt omgezette tranen te lezen.




 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Mi, potisch bijna.
    (PorSeleinwitte?)
    x
    koyaanisqatsi: idd... SSSSSS :-(
  • sproet
    ik zoek een woord om dit stukje klank te geven: 'sereen?'
    mooi, heel mooi!

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: xxxxx
  • miepe
    "als het op er op..."

    jouw stukjes (ja, stukjes) dragen bezieling, telkens weer
    koyaanisqatsi: oeps effe checken
    thnks
Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 8

Uitstekend: 1 stem(men), 100%
Goed: 0 stem(men), 0%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 1 stem(men)
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .