writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (2 - Een Baantje of, ook: Mevrouw Ferreira

door koyaanisqatsi

Ook al ben ik een nietsnut, toch heb ik een baantje. Ik ben namelijk suppoost in een museum; meerbepaald in het Museum voor Schone Kunstpenissen. En laten we wel wezen: suppoost in een museum is toch zowat het summum voor een doorgedreven lanterfanter. Per slot van rekening word je er betaald om zo goed als te niksen. Nu, dat niksen kan maar beter niet blindelings onderschat worden. Voor sommige van mijn collega's is het een foltering. Verplicht niets doen kan inderdaad lastig zijn, tenminste voor mensen met een normale dadendrang en een minimum aan creatieve geest. Zo één iemand is bijvoorbeeld mevrouw Ferreira, een dame van middelbare leeftijd die door een ongelukkige samenloop van omstandigheden haar baantje als gids in een ander museum moest inruilen voor het zielloze bestaan van toezichtster in het onze.
De arme vrouw teert zowat letterlijk weg. En ik kan het weten, want ik ben haar op een winderige herfstavond naar huis gevolgd om haar reilen en zeilen na haar werkuren in de gaten te houden.
Thuisgekomen barstte ze meteen in tranen uit, een routine zo bleek, aangezien ze meteen van haar echtgenoot te horen kreeg of het geen goeie dag was om te stoppen met haar dagelijks gegrien.
'Jij hebt makkelijk praten,' wauwelde mevrouw Ferreira met een mond vol speeksel, 'jij hebt een gevulde baan. Ik zit daar maar te zitten, in een zaal gevuld met fallussen, de ene al afgrijselijker dan de andere, die slechts bewonderd worden door een handvol dagelijkse bezoekers, waarvan je je zonder uitzondering afvraagt of ze ze wel allemaal op een rijtje hebben.'
Haar echtgenoot gaf geen verweer. Hij streek een paar keer over zijn gebruinde kale knikker en dook in zijn krant terwijl hij, schijnbaar doodgemoedereerd, aan zijn pijp begon te lurken. Mevrouw Ferreira jankte nog zeker een kwartier door, herstelde zich dan stilaan, snoot haar neus en begon aan het avondeten -simpele kost die niet veel voorstelde.
Ik bleef haar in de gaten houden en volgde haar, toen het eten stond gaar te stoven, naar boven, waar ze zich in de slaapkamer ging omkleden. Ze hing haar blazer, blouse en rok aan een kapstok die aan de deur was bevestigd en stapte in een droef bloemetjeskleed dat verfrommeld op bed lag. Het ging allemaal zo snel en in het schemerdonker dat ik er nauwelijks wat had van gemerkt. Toen ging ze terug naar beneden en schepte het eten uit, in borden van onsmakelijk plastiek.
'Alfred, het eten is klaar!' riep ze vanuit de keuken, waarna ze haar tranen opnieuw de vrij loop liet.
En zo ging het door, met periodes van betrekkelijk mentaal herstel, onderbroken door weerkerende huilbuien, tot ongeveer middernacht, toen haar echtgenoot haar uitgeput de trap op hielp en naar de slaapkamer loodste. Zelf ging hij meteen daarna weer naar beneden om zich bezig te houden met zaken die totaal irrelevant waren.




 

feedback van andere lezers

  • Wee
    Geweldig geschreven, knap!
    Ben 'n slechtetertje, maar honger nu naar meer.
    (Fijn dat het al klaar staat :))
    x
    koyaanisqatsi: thnks x
  • aquaangel
    *hongerig*
    zie nu wel het eten is klaar! :D

    ik ben altijd nieuwsgierig naar de irrelevante zaken ;) kom maar op dus
    koyaanisqatsi: ja, da's het undercoverbloed dat door je adertjes stroomt, zullen we maar zeggen
  • jan
    wat nu

    grts
    koyaanisqatsi: het... vervolg?
  • miepe
    hihihilarisch!
    koyaanisqatsi: hihihilarisch???? zo'n drama???
  • sproet
    ik moet wat bijbenen na een weekje verlof.
    aan de andere kant is het ook boeiend om een paar stukjes na elkaar te lezen.

    heel strak en vlot geschreven.

    leifs, trees
    koyaanisqatsi: thnks
    wel wat luchtiger dan het vorige verhaal, nietwaar?
  • DeKoeneRidder
    Komisch geschreven!

    Gr. DKR
    koyaanisqatsi: thnks again
  • Magdalena
    schitterend geschreven!
    koyaanisqatsi: thnks
    xx
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .