writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (11 - Avondeten)

door koyaanisqatsi

De rest van de dag bracht ik door als spook. Ik gleed langs de geluiden en de beelden, die met een volstrekte vanzelfsprekendheid de uren vulden, zonder ook maar iets in mijn geheugen op te zuigen. Zelfs juffrouw Andrade's vernietigende commentaar op mijn rampzalige wiskundetoets ging het ene oor in en het andere weer uit. Misschien had wel iemand mijn afwezige gedrag in de gaten maar ik merkte er in alle geval niets van.
Pas 's avonds, toen we voor het eerst sinds langs met het complete gezin het avondeten nuttigden, begon mijn hoofd weer min of meer heldere registraties op te nemen en toen mijn vader de opmerking maakte dat hij eens graag een vlieg zou zijn bij de Agrigento's, braken de laatste brokstukken van mijn hart in complete gruizelementen omdat mijn gave een lapsus was.
De Agrigento's, onze nog tamelijk nieuwe overburen, een echtpaar van middelbare leeftijd dat zich zo normaal gedroeg dat het niet meer normaal was. Ze begroeten iedereen zoals het moest, waren hulpvaardig indien nodig -en steeds in de juiste mate!-, gingen gekleed zoals van mensen van hun leeftijd verwacht mocht worden, hadden twee gehuwde kinderen -een zoon en een dochter- die nog maar net begonnen waren met zelf een al even normaal leven op te bouwen, en oefenden respectievelijk als ambtenaar en bankbediende beroepen uit waar ook al geen sikkepit op aan te merken viel.
'Niet normaal,' mompelde mijn vader, zoals altijd zijn mond haastig volproppend alsof hij nog dringend ergens naartoe moest, 'die twee. Zoals die hun leventje leiden, da's gewoon niet normaal. En zeg me nu niet dat jullie het normaal vinden.'
Moeder antwoordde met een voorspelbaar schouderophalen, Tostao leek even na te denken, en ik staarde vader aan omdat ik er nog steeds niet bij kon hoe iemand zijn mond zodanig kon vullen met eten en er tegelijkertijd toch nog in slagen verstaanbare praat uit te kramen.
'Wel?!' bromde vader terwijl hij een verse schep gebakken rijst gemengd met gekruid vlees en groenten naar zijn mond bracht.
'Het is maar de vraag wat de definitie van normaal is,' antwoordde Tostao.
'Wijsneus,' bromde vader opnieuw, waarop hij een afwachtende blik op mij richtte.
'Volgens mij heb je gelijk, vader,' zei ik, niet alleen om er van af te zijn maar ook omdat ik van mening was dat hij gelijk had.
'Tenminste nog één iemand hier die ogen in zijn kop heeft!' reageerde vader luid, waarop hij een bol eten doorslikte en een stevige slok van zijn bierfles nam.
Moeder haalde opnieuw haar schouders op en at verder. Tostao deed hetzelfde zonder de schouders op te halen, en ik keek mijn vader aan zonder de minste fierheid het eens te zijn met de onverbeterlijke dronkenlap.



 

feedback van andere lezers

  • aquaangel
    gezellig tafelen is goed voor de spijsvertering :)

    graag gelezen weer
    koyaanisqatsi: maar als je zo zit te vreten... :-)

    xx
  • sproet
    een schitterend tafereeltje als een penseeltrek weergegeven.
    dit is genieten, niet van het vreten, maar van de manier van schrijven.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: gebakken rijst met gekruid vlees en groenten is nochtans niet te versmaden...

    xx
  • Magdalena
    Dit is zo grappig!!

    die zin 'niet alleen om er van af te zijn maar ook omdat ik van mening was dat hij gelijk had.'... en dan wat later '... zonder de minste fierheid het eens te zijn met de onverbeterlijke dronkenlap.'

    giechel
    jij kunt je nog PERFECT inleven in de adolescentenperiode!
    XXX
    koyaanisqatsi: da's geen kunst... ben er nooit uitgeraakt!!! :-)
  • Wee
    'Gezellig aan tafel', haha.
    Knap de sfeer weer beschreven, ik wilde dat ik 't zo kon!
    x
    koyaanisqatsi: Wil je dat werkelijk? En dan gefrustreerd rondlopen omdat je je scrhijfsels niet aan een uitgever kwijt kan?
Er zijn 6 bezoekers online, waarvan 0 leden: .