writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (15 - Intermezzo zonder Waarde)

door koyaanisqatsi

Mijn gave en Esmeralda waren uit mijn hoofd verdwenen. Niet weggedwarreld als vallende herfstbladeren, maar weggevaagd als een schrijffout van een schoolbord. Het beeld van de onder het bloed zittende, door zijn eigen drama verteerde Zepinho had zich in mijn hoofd ingegraven en bezorgde me hoofdpijn.
Zepinho, een buurjongen die ik een vriend noemde omdat we regelmatig, vooral op zondagen wanneer er weinig omhanden was, samen de stad introkken om onze ogen de kost te geven aan meisjes die we niet konden krijgen en spullen die we niet konden kopen. Nu hij een moordenaar was -de moordenaar van zijn moeder nog wel (!)- begon het me te dagen dat ik hem nauwelijks kende. Hij was een gesloten jongen, die alleen maar sprak wanneer het echt nodig was en zich nooit wat liet ontvallen over thuis. Ik wist dat hij bij zijn alleenstaande moeder woonde en naar de bakkerschool ging, maar voor de rest was zijn leven buiten onze ontmoetingen een onbeschreven blad. Kon het, was het echt mogelijk, dat in deze zwijgzame jongen een monster huisde, zoals weerwolven zich in griezelverhalen ophielden in de zielen van brave burgers? Ik kon het niet geloven, niet bevatten en al helemaal niet begrijpen.

'Met wat voor soort jij optrekt,' wauwelde mijn vader tussen twee slokken bier, terwijl de rest van ons gezin in stilte zijn avondmaal nuttigde.
Wat moest ik daar tegen in brengen? Had ik soms het woord moedermoordenaar van Zepinho's voorhoofd moeten aflezen, of één of andere glazen bol moeten raadplegen alvorens het besluit te nemen met de jongen op te trekken?
'Naar het schijnt heeft hij meer dan vijftig keer gestoken,' merkte Tostao tot mijn grote verbazing als een echt roddelwijf op.
'Ophangen, die geschifte snotaap!' zei mijn vader, weliswaar zonder de moed om me daarbij recht in de ogen te kijken.
'Een kind vermoordt zijn moeder niet zomaar,' liet mijn moeder zich volstrekt emotieloos ontvallen. 'Daar zit meer achter…'
Nu werd het pas echt stil aan tafel. Mijn vader slikte diep maar onhoorbaar, keek even naar mij, vervolgens naar Tostao en uiteindelijk naar mijn moeder, dronk voor de zoveelste keer van zijn bierfles en zei: 'Nu nog mooier. Nu gaan we die kleine smeerlap nog verdedigen ook! Benieuwd of je d'r nog zo over zou denken wanneer één van jouw zoons op jou zou beginnen inhakken.'
Ik keek met verwachting naar moeders reactie uit, maar zoals meestal het geval was, ging ze niet verder op de praat van mijn vader in. Ze trok heel even, veelzeggend, haar wenkbrauwen op en at verder waarna mijn vader, gewend aan de onoverbrugbaarheid van de kloof die tussen hen beide was gegroeid, hetzelfde deed.

 

feedback van andere lezers

  • Vansion
    ja ja ja ja
    in de intermezzo's komt (...) de auteur zowaar

    dit is een sterk deel
    en dat heb je goed opgebouwd ...

    (vraag mij nu af hoe 'bewust' je dit doet)
    koyaanisqatsi: Ik schrijf (bewust??) zo onbewust mogelijk... Anders loop ik vast in mijn bewustzijn. Mijn IK moet trouwens 'verdwijnen' tijdens het schrijven, net zoals wanneer ik ga (afstand)lopen. IK schrijft niet... Diegene die schrijft heeft geen naam, voor zover ik weet...
  • sproet
    overgang tussen drama en het thuistafereel is schitterend weergegeven. je merkt dat je het verhaal beheerst.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: Als dat ik nu zelf ook merkte, zou ik me misschien wat zekerder voelen. :-)
    xx
  • aquaangel
    mooi stuk hoor. xx
    koyaanisqatsi: thnks

    xx
  • Magdalena
    mmmm wel sterk intermezzo zonder waarde!!
    Chapeau voor die moeder die niet reageert!
    koyaanisqatsi: gaf er geen waarde aan omwille van fiscale redenen... :-)

    xxx
  • Wee
    Ook hier volg ik je ademloos.
    x
    koyaanisqatsi: Toch maar blijven ademen hoor. Niet ademen is ongezond... ;-)
Er zijn 3 bezoekers online, waarvan 0 leden: .