writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (17 - Esmeralda)

door koyaanisqatsi

Toen ik bijna thuis was gebeurde het onvoorstelbare: ik liep Esmeralda tegen het lijf.
'Ensor Buscapé, da's ook een snel weerzien,' lachte ze, en ik moet toegeven: Zepinho spatte als een zeepbel uiteen.
Meer dan terugknikken kon ik niet. Mijn voeten leken weg te zakken in het asfalt, dat mals geworden was van de hitte -want het was een bloedhete dag- en mijn lippen bleven kurkdroog aan mekaar gekleefd. Esmeralda droeg een los, groen kleedje waarin iedere vorm van haar pas ontluikende vrouwelijkheid verborgen bleef, hetgeen haar de uitstraling gaf van de onschuld in persoon.
'Frelimo vertelde me van je vriend,' zei ze waarna de schittering van haar gezicht overspoeld werd door gemeende droefheid.
Ik hield mijn hart vast: zou Esmeralda zo meteen in de voetsporen van mijn vader treden en haar status van jonge fee kwijtspelen, of zou ze getuigen van een nobele empathie en haar goddelijkheid aandikken?
'Ik begrijp er niks van,' zei ik gauw, met de bedoeling haar in de goeie richting te duwen.
'Daar kan ik inkomen,' antwoordde ze, 'het is gewoon vreselijk, zo iets.'
En daarmee werd mijn hart zodanig door verliefheid opgeblazen dat het tegen mijn borstkas begon te drukken.
Ik raapte al mijn moed bijeen en vroeg: 'Waar ga je heen?'
'Naar huis,' antwoordde ze met een zuchtje, 'ik was op bezoek bij een vriendinnetje.'
'Als je het niet erg vindt, loop ik even met je mee…'
'Geen probleem,' zei ze.
Godzijdank pakte ze me niet bij de hand. Als broer en zus begonnen we deftig naast mekaar te lopen, eerst zwijgend, nadien pratend over koetjes en kalfjes. Ik slorpte ieder woord dat over Esmeralda's lippen rolde in me op, alsof het van goudwaarde was, en probeerde telkens met gepijnigde hersens een repliek te geven die van een wijsheid getuigde die op mijn leeftijd alleen maar onnatuurlijk kon zijn. Toen we bij haar thuis aankwamen lieten mijn stembanden het echter afweten. Het leek alsof mijn hart als een harige rups langs mijn keel naar buiten wilde kruipen met als gevolg dat ik heftig begon te hoesten.
'Gaat het, Ensor?' vroeg Esmeralda bezorgd.
Ik hoestte verder en knikte, liep tot mijn grenzeloze ergernis vuurrood aan en vervloekte mezelf omwille van mijn zwakheid.
Esmeralda klopte een paar keer als een bezorgde moeder op mijn rug. Iedere keer als haar hand met mijn huid in contact kwam, dacht ik te worden aangeraakt door een toverstaf die, voor zover het mogelijk was, nog wat extra verliefdheid in mijn lijf pompte. Maar het hielp: mijn hart besefte dat het zichzelf onder controle moest houden en daalde terug af naar zijn vaste stek, waar het weliswaar heftiger dan gezond was, bleef kloppen. De kriebel verdween uit mijn keel en mijn roodheid trok weer weg.
'Bedankt,' kreunde ik, 'er moet een stofje of wat dan ook in mijn keel terecht zijn gekomen.'
Esmeralda lachte haar lach, die me niet langer vertederde maar haast gek maakte van opwinding, en zei: 'Nou, in ieder geval bedankt om me te vergezellen.'
'Graag gedaan,' zei ik, waarna Esmeralda een stapje naar voor deed, haar lippen op mijn rechterwang drukte, 'tot ziens' zei en haar ouderlijke woning binnenging.

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    wat een lieflijk verhaaltje, ik smelt weg.
    wat kan verliefd worden toch mooi zijn, ohohoh...

    heel graag gelezen met de smile op mijn gezicht.

    liefs,trees
    koyaanisqatsi: :-)

    xx
  • Vansion
    jakkes
    ik word nog week op mijn oude dag
    vind dit dus ook vertederend
    (gelukkig dat zo'n episodes bij jou nooit te lang duren)

    dat van die rups ga ik niet licht vergeten!

    euhm... hoe raakt haar hand zijn huid terwijl ze op zijn rug klopt? is hij één van de adepten van de marcellekesmode?
    koyaanisqatsi: als je verliefd bent en iemand raakt je aan, dan voel je die kleren die tussen die hand en je huid zitten toch niet?
  • aquaangel
    toppie!
    koyaanisqatsi: xx
  • Magdalena
    IK heb dit twee keer gelezen. Immens goed hoe twee gevoelens aanwezig zijn en de verliefdheid overheerst maar haar reactie op zijn rouw - die dan op dat moment voor hem niet voelbaaris - heel belangrijk is...
    O dit vind ik (voor mij) een belangrijk en héél knap stukje!
    koyaanisqatsi: thnks
    (auteur buigt nederig het hoofd)
  • Wee
    Ik sluit aan bij Magdalena, en bij Aquaangel, en ook bij Vansion en ooo, ook bij Sproet!
    Zucht ...
    x
    koyaanisqatsi: Verliefdheid... Mooi... Mmm... Een tweesnijdend zwaard als je het mij vraagt. Iets heel anders dan liefde.
Er zijn 2 bezoekers online, waarvan 0 leden: .