writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (23 - Dromen van Verrukking)

door koyaanisqatsi

Toen mijn ogen terug opengingen was ik onderweg naar huis; opnieuw zwevend, ditmaal niet op een roze wolk maar op eigen kracht. De wereld rondom mij had alle belang verloren, bevond zich in een andere dimensie, lichtjaren verwijderd van mijn eigen universum, dat helemaal in beslag werd genomen door Esmeralda.
Esmeralda… Ik wilde niets anders dan haar naaktheid bewonderen, haar geur inademen, haar stem horen, haar woorden als een parfum van poëzie opsnuiven, haar bewegingen gadeslaan, haar aanwezigheid ervaren, kortom: één worden met haar bestaan.
Thuisgekomen was het eerste wat ik deed het blootblaadje vanonder mijn matras halen om het in duizend stukjes te scheuren. Nooit zou ik me nog verlagen tot het bezit van dergelijk voorwerp van verdorvenheid. Mijn hart, mijn geest, mijn lichaam, behoorde toe aan de zuiverheid en haar vertegenwoordigster: Esmeralda Da Silva. Zonder haar zegen zou ik me onthouden van eender welke vorm van sex, hoe sterk de drang ook mocht wezen.
Ik liet me op bed vallen, keek naar het plafond en zag Esmeralda verschijnen: naakt, ingezeept, lachend, haar handen teder over haar lichaam strelend, alsof ze met enige schroom bezig was haar eigen vrouwelijkheid te ontdekken.
Mijn lippen tegen de hare brengen was tegelijkertijd mijn grootste verlangen en mijn grootste angst; met haar verenigd zijn tot één lichaam de overtreffende trap hiervan. Ik raakte mezelf aan, voelde een harde bobbel en trok meteen mijn hand terug. Schaamte vulde als zwarte inkt ieder bloedvat van mijn lijf. Dat ik mijn gelofte van kuisheid zo snel bijna gebroken had, was net zo lachwekkend als schandalig.
Om te vermijden niet meteen in een duivelse poging tot zelfbevrediging te hervallen, kwam ik weer overeind. Ik graaide het versnipperde blootblaadje bijeen, ging naar beneden en kieperde het geheel in de vuilnisbak, waarna ik het bedekte met de schillen van twee bananen die ik in zeven haasten opat.
'Ensor, waar is moeder?' klonk het opeens achter mijn rug. Ik draaide me om en zag vader in de deuropening staan; stomdronken en stinkend naar bier en zweet.
'Geen idee,' zei ik, waarop ik langs hem heenliep en de belofte maakte dat Esmeralda mij nooit in zo'n meelijwekkende conditie zou kennen.

 

feedback van andere lezers

  • Mephistopheles
    Ik blijf ze lezen, deze.
    Grts.
    koyaanisqatsi: thnks a lot
  • sproet
    ik probeer niet in mijn vingers te bijten, maar ik blijf ze wel aflikken als jij verder zo blijft schrijven. KUNST!

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: is natuurlijk wel handig om bladzijden om te slaan (natte vingertjes dus)
    xx
  • aquaangel
    heel mooi koyaan..

    'Ensor, waar is moeder?' klonkt het opeens achter mijn rug. Ik
    klonk het ipv klonkt

    xxx
    koyaanisqatsi: xxx
  • Magdalena
    Schitterend en vertederend jong mens!!
    koyaanisqatsi: thnks
  • Wee
    Erg mooi! Ensor is idd een vertederende jongen.
    (Al jouw hp's wel, eigenlijk.)
    x
    koyaanisqatsi: Alter ego's... (haha) :-p
Er zijn 7 bezoekers online, waarvan 0 leden: .