writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (26 - Sport)

door koyaanisqatsi

Ik had het gevonden: een manier om Esmeralda terug te zien zonder al te veel argwaan te wekken! Helemaal onverdacht was het niet, maar het leek me hoe dan ook aannemelijker dan haar alweer toevallig op straat tegen het lijf lopen.
Sport, zo luidde het antwoord! Niet echt aan mij besteed vanwege te vermoeiend, maar ik had nu eenmaal geen keuzes te over. Esmeralda ging lopen in het park, dus wat kon ik beter doen dan ook de atletische toer op te gaan?
Ik besloot er geen gras over te laten groeien en reeds de volgende dag de koe bij de hoorns te vatten. Meteen na de laatste schoolbel haastte ik me naar huis, trok een short, een sportief shirtje en m'n gympies aan, en begaf het me naar het park om rondjes te lopen.
Esmeralda had gelijk: het park bleek een oord van onschuld. Nergens viel er enige vorm van onzedigheid te bespeuren. Wandelende paartjes, spelende kinderen, keuvelende ouders, picknickende families, moeders met kinderwagens en sporters allerhande bevestigden de sociale functie waarvoor deze oase van groen was aangelegd. Mogelijk kwamen de vuilakken na zonsondergang uit hun catacomben, om zich tussen het gebladerte en het struikgewas over te geven aan hun perverse lusten, maar vooralsnog waren deugd en gezondheid heer en meester.
Nu, wat mijn gezondheid betrof, had ik na een paar honderd meter lopen zowat mijn twijfels. Mijn ademhaling begon te piepen, mijn benen werden slap als rubber, een algemene loomheid deed me verlangen naar zoetigheid en frisdrank.
Me gelukkig prijzend dat Esmeralda niet in de buurt was om me te zien afgaan als een gieter, zocht ik een zitbank op om van mijn buitenaardse krachtinspanning te bekomen.
Daar zat ik dan, afgepeigerd na een nietszeggende prestatie, me voor de zoveelste keer bewust van wat ik zeker niet was. Kon ik er op net dezelfde, eenvoudige manier maar eens achterkomen wat ik wel was, dacht ik mistroostig, maar het was nu eenmaal mijn lot geen eigen, noemenswaardige identiteit te hebben. Grijzer dan ik kon je geen muis vinden, zoveel was duidelijk, en die gedachte alleen al volstond om mijn moed naar een zodanige diepte te laten zinken dat het openbaren van mijn ware gevoelens aan Esmeralda moeilijker te verwezenlijken leek dan het eigenhandig leegscheppen van de oceaan.
In een onwaarschijnlijke vlaag van optimisme spoorde ik mezelf aan er opnieuw aan te beginnen. Ik tilde mezelf van de bank, haalde een keer diep adem en begon weer te lopen.
Wat een waanzin, sprak een stemmetje al na enige stappen. Wie haalt het nu in zijn godverrekte hoofd om te gaan lopen zonder dat daar enige reden toe is? Maar hoezeer ik het ook met het stemmetje eens was, ik gaf het alleen maar ongelijk. Per slot van rekening had mijn toverfee zich op de loopsport toegelegd, en wat konden een stemmetje met de pretentie het allemaal beter te weten en een onverbeterlijke lamstraal daar nu tegenin brengen? Niets dus, en dus strompelde ik verder, puffend en hijgend als een grijsaard die nog amper een trap opgeraakt, sakkerend op de nutteloosheid van mijn actie, en de pijn van mijn lijden slechts verbijtend dankzij een vooruitzicht dat mijn hart nog meer in vuur en vlam zou zetten. De werkelijke nabije toekomst zag er helaas heel wat minder rooskleurig uit.




 

feedback van andere lezers

  • sproet
    een heel aangenaam fragment om te lezen. herkenbare inhoud.

    liefs, trees
    koyaanisqatsi: Lopen... En zeggen dat ik er verslaafd aan ben... :-)
  • aquaangel
    er is voor mij maar 1 sport :)
    koyaanisqatsi: let me guess... :-)
  • Magdalena
    grinnik.


    In de 2 laatste paragrafen ga je hier ineens wel over op langere zinnen, zodat de leessnelheid van ritme moet veranderen of, de lezer (ik dus), mist een paar heel kwappe zinnen en bedenksels.

    Bij het nalezen voor publicatie zou ik hier toch een 'na te lezen' -stipje zetten.
    XXX
    koyaanisqatsi: publicatie??? :-)
  • Wee
    Puf puf ...
    x
    koyaanisqatsi: lekker toch? een beetje lopen... :-)
Er zijn 4 bezoekers online, waarvan 0 leden: .