writehi(s)story Passie voor schrijven
home   wat is writehi(s)story?   bladeren   uitgeven   gezamenlijke publicaties   boekenwinkel   manuscriptanalyse   inschrijven   contact   
top 10   wedstrijden   forum   hulp   
 
naam:  
pass:  


wachtwoord vergeten?
 
 

Volg ons op facebook

Ga naar chat

< terug

Betere leesbaarheid

De Penseeltrekken van Ensor Buscapé (49 - Een Fraai Staaltje Onrecht)

door koyaanisqatsi

Niet dat ik de volgende ochtend als herboren uit bed stapte, maar een zekere lichtheid was beslist in mijn gemoed binnengedrongen.
Om te beginnen vergaf ik Tostao de diefstal van mijn hartendief -per slot van rekening kon hij niet in mijn ziel kijken- en vroeg ik hem aan de ontbijttafel hoe het zijn geteisterde oog verging.
'Zoals je ziet, 'antwoordde hij luchtig, 'heeft het alle kleuren van de regenboog gekregen…'
Ik glimlachte, en voelde een welkome blijheid opborrelen voor het verslaan van mijn haat- en wraakgevoelens tegenover mijn enige broer.
Jammer genoeg zette moeder een domper op mijn vreugde. Slurpend aan een kop koffie en met haar klassieke sigaret tussen de vingers geklemd, kwam ze de keuken in gesloft en smeet ze vanop een afstand de krant op tafel.
'Hier,' gromde ze, 'laat dat maar al meteen je dag verpesten.'
'MINDERJARIGE MOEDERMOORDENAAR MOET VOOR ASSISEN VERSCHIJNEN!'
De vette hoofdletters, die bijna de helft van de voorpagina in beslag namen, hadden inderdaad geen zwarter stempel op de ochtend kunnen drukken. Onder de kop, waar de goedkope sensatiezucht afdroop, stond een close up afgedrukt van een vertwijfelde Zepinho, met opengesperde ogen die zowel als doodsangst als als waanzin geïnterpreteerd konden worden.
Tostao trok de krant naar zich toe en begon luidop te lezen.
'Gisterochtend heeft Jeugdrechter F. Zamora in samenspraak met Procureur S. Silla, Onderzoeksrechter C. Ferreira, de voorzitter van het Assisenhof B. Barbas en de Eerste Magistraat van Opperste Gerechtshof, L. Monzon, besloten de minderjarige Zepinho De Freitas ondanks zijn jeugdige leeftijd door te verwijzen naar het Hof van Assisen, waar hij zal moeten terechtstaan voor de moord op zijn moeder, de drie en dertigjarige Maria Virginia Sassuoli. Jeugdrechter Zamora benadrukte dat de feiten overduidelijk gepleegd waren met voorbedachten rade en van een zodanig vreselijke aard getuigden dat het onverantwoord zou zijn Zepinho De Freitas voor de onvermijdelijk te milde jeugdrechtbank te laten verschijnen. Teneinde de pers, de advocatuur of zogenaamde kinderrechtenorganisaties de kans te ontnemen de beslissing meteen in het openbaar aan te vechten, wees Jeugdrechter Zamora op artikel zevenhonderd en zeven bis twee uit het Strafwetboek, dat het gerecht toelaat minderjarigen, beschuldigd van misdaden die het menselijke begrip te bovengaan, te laten berechten door het Hof van Assisen in plaats van door de onder normale omstandigheden bevoegde Jeugdrechtbank.
Aangezien sinds zijn opsluiting geen enkel familielid van de jonge beschuldigde zich bij de gerechtelijke instanties is komen aanmelden, de politie er ook niet is in geslaagd mogelijke bloedverwanten op het spoor te komen, en de beklaagde zelf niet over de geldelijke middelen beschikt om zijn rechtsbijstand te bekostigen, is hem door het gerechtshof een pro deo advocaat toegewezen. Deze "ongelukkige" wacht, gezien de niets ontziende gruwelijkheid waarmee De Freitas zijn, zich van geen kwaad bewuste moeder heeft omgebracht, de haast onmogelijke opdracht de jonge delinquent van de doodstraf te vrijwaren.
Behoudens onvoorziene omstandigheden neemt het proces volgende week maandag een aanvang en wordt er nog binnen de week een uitspraak verwacht.'

'Van subjectieve berichtgeving gesproken,' gromde Tostao na een korte stilte, en hij liet de krant als een vod op tafel vallen.
Ik keek mijn moeder aan en las een bizarre leegte in haar ogen. In mijn hoofd doemde het gezicht van Zepinho op, zoals ik hem het laatst had gezien: gebroken, schrikbarend verouderd, getekend voor altijd, opgevreten door angst, wegterend door eenzaamheid…
'Mama,' zei ik, met een krop in de keel, 'dit is toch niet mogelijk! Na al wat Zepinho is aangedaan?'
'Aangedaan?' vroeg Tostao, die niet op de hoogte was van ons bezoek aan de gevangenis.
'Da's een lang verhaal,' zei moeder, 'en niet één dat je met plezier wilt aanhoren.'
'Doe toch maar,' drong Tostao aan.
'Nu niet,' zuchtte mijn moeder, waarop ze haar kop koffie op de keukentafel zette, haar sigaret uitdrukte en zonder nog een woord te zeggen de keuken uitliep.
Ik keek haar stomverbaasd na, ontgoocheld ook, omdat ik had gehoopt dat ze zonder aarzelen op één of andere manier kordate actie zou ondernemen om Zepinho te helpen. Was haar bezorgdheid dan niets meer geweest dan een opflakkering van moederliefde, of simpel medeleven met een onwaarschijnlijke pechvogel? Of had ze me dan toch alleen maar uit zieke nieuwsgierigheid naar de gevangenis vergezeld?
'Ensor, vertel me dan eens: wat weet je van Zepinho?' schudde mijn broer me uit mijn sombere gedachten.
Ingegeven door moeders reactie haalde ik onverschillig de schouders op; maar toen bedacht ik dat de combinatie van Tostao's ondernemingszin en intelligentie wel eens een laatste strohalm kon zijn om Zepinho aan vast te klampen en deed ik het verhaal van mijn onfortuinlijke vriend over -zo gedetailleerd mogelijk als ik het me nog voor de geest kon halen.

 

feedback van andere lezers

  • sproet
    spannend, boeiend, super goed geschreven!

    liefs, trees

    ps: een ietsje te gul met het woordje 'als in de 16de zin.
    in de vijfde zin: DE regenboog
    koyaanisqatsi: thnks xx
  • Mephistopheles
    alweer een geweldige episode. Het blijft vragen naar meer...
    grts.
    koyaanisqatsi: een beetje zoals bier?? :-)
Er zijn 8 bezoekers online, waarvan 0 leden: .