< terug

Telecards: nooit vast, nooit zeker

door ERWEE

'Ik ben de beste dichter!', riep Ferdinand Digter.
'Is het waar of niet? Ik ben de beste dichter van de site.', herhaalde hij nog iets heviger.
Wink beaamde de uitroep volmondig.
'Gij zijt de beste dichter, jongen.', zei Wink dan ook en liet een pauze.
Digter nam een slok van z'n Jupiler. Hij weet waarom.
Luider dan de eerste keer riep hij opnieuw:
'Ik ben de beste dichter. 't Is waar hé maat! De beste van heel de site.'
Met nog meer nadruk zei Wink dat Digter volkomen gelijk had en liet andermaal een pauze.
Tikte dan Ferdinand op de arm en zei:
'Ja jongen, gij zijt de beste dichter op de site … de beste van de mannen.'
Even had Ferdinand Digter een zuur trekje om de mond.
Hoe bedoelde?', vroeg hij dan.
'Awel, gij zijt de beste dichter op de site … binnen de mannengroep.', zei Wink.
Ze bulderlachten beiden, Digter nam weer een slok van z'n Jupiler, Wink van z'n Cola.
'Ja ja, van de mannen!', zei Digter.
'Want bij de vrouwen is dat voor mij helemaal iemand anders.', vervolgde Wink.
'Ajaaaa???', zei Ferdinand, laatdunkende blik richting z'n maat.
'Natuurlijk! Gij zijt de top onder de mannen. Maar vermits ge alleen maar man zijt, gaat mijn voorkeur bij de vrouwen op de site uit …'
'Ja? Naar wie, vent?', viel Digter in.
'... awel, bij de vrouwen van de site gaat mijn algehele voorkeur uit naar PROEST.'
'Ja, PROEST. Dat begrijp ik.', zei Digter.
Wink liet een stilte. Een verdere reactie van zijn vriend afwachtend. Die kwam niet.

Digter nam een slok van z'n nieuwe, vers getapte glas Jupiler.
'Allee vooruit … laat ons proosten op PROEST.', zei hij.
Wink tikte z'n glas Cola even tegen dat van z'n maat.
Een derde bezoeker in café *Het leger van Justus van Maurik* leidde de aandacht af.
Wink moest het pand verlaten. Treinen wachten niet. Handshake ten afscheid.

Een dag later belde Wink naar PROEST. Een transitkwestie moest even besproken worden. Al vlug ging het ook over de uitspraak van Ferdinand Digter.
'Hij zei dat hij de beste dichter op de site is.', zei Wink.
'Maar ik heb dat een beetje omgebogen. Ik heb hem lachend gezegd dat hij de beste dichter van de mannengroep is op de site, vervolgde Wink.
PROEST lachte hartelijk.
'Want ik zei hem dat ik aan de kant van de vrouwen ook een voorkeur had.', besloot Wink.
PROEST liet een pauze.
'Hallo?', zei Wink.
'Ja hoor, ik ben er nog.', zei PROEST.
'Ha oké. Wel, ik zei dus dat mijn mummer 1 bij de vrouwen van de site Proestje zelf is.
Nieuwe stilte aan de andere kant.
Ze veranderden van onderwerp.

Er werd in het station van waaruit Wink belde een niet nader te omschrijven geluid gemaakt. Geen binnenkomende trein, eerder iets als een industriële stofzuiger waarmee iemand zijn job deed. Het geluid verstomde vlug.
'O, even dit Proestje, ik bel hier met een telecard vanuit het station. Het kan zijn dat die het straks begeeft..', zei Wink.
Ze vervolgden het gesprek. De transitkwestie werd nog even aangehaald. Wink vroeg PROEST nog even te bevestigen per mail. Er volgde een biep.
'Oké. Ik laat nog ff nog iets weten.', zei PROEST.
'Dan hoef je niet al te lang te zitten wachten in die wachtzaal van het station waar ik je kom oppikken. Niet langer dan nodig is althans.'

'Fijn.', zei Wink.
''Ik laat nog even weten hoe dat zit met de vertrekuren van mijn trein vanwege de weekenddienst. En euh, ik wacht graag op je in die wachtzaal.', zei Wink met een wink op het gezicht. Iets dat PROEST honderd kilometer verder natuurlijk niet zien kon.
Even ook die stilte weer. En een biep.

'Hoe zei je?', vroeg ze dan.
'Ik denk dat die kaart het zo meteen begeven gaat. Telecards: nooit vast, nooit zeker.', zei Wink.
'En verder zei ik nog dat ik dus graag op je wacht in dat station. Lach daar maar eens mee hoor.'
Een antwoord kreeg Wink niet meer. Wel een nieuwe biep. Een dubbele zelfs. En een 'krak'.

Wink greep de kaart uit de houder, dumpte die in een klaarstaande vuilbak, stapte terug naar het appartement. Van pure tevredenheid stak hij met de aansteker die hij een dag eerder gekocht had in het station van de stad van de beste dichter van de site het vuur aan een Balmoral Highland-sigaar.

feedback van andere lezers

• Ghislaine
  Weerom een heerlijk ERWEE stukje.
  ERWEE: en totale fictie, Ghislaine
  
  Zeer bedankt voor het lezen hoor!
• SabineLuypaert
  Plat van 't lachen hier (trekt zich rechter op de stoel om deftig te reageren (smile)) zalig geschreven zolas Ghislaintje al aangeeft, ik zie die wink zo voor me nu ik het zo lees LOL. Wet ge, khad vandeweek ook zo iets raar voor, vroeg iemand, lach nekeer in den telefoon en toen viel de lijn uit (sad), dus heb ik besloten nooit meer te lachen in een telefoon, want das geen doen hoor zo een gesprek voeren (gniffel) want zie dat proest zich in de wink genomen voelt (roloogt) schaterlachend, jaja nog steeds
  ERWEE: tiens, jij ook zo iets meegemaakt???
  Hier boven is 't anders gewoon fictie zinne, maar 't idd geen doen.
  
  Zeer bedankt voor de schaterlachkracht.
• Victoria
  vanwaar 'de beste dichter van de site'? hihi...
  
  leuk stukje!
  ERWEE: is een site in Armeni?, ik vertoef vaak in russische middens, zet daar dus ook regelmatig een gedicht, gewoon vertaald van wat hier staat, maar Digter is dus daar de beste dichter, van de mannen dus.
  
  Zeer bedankt voor de lezing.

Enkel ingeschreven gebruikers kunnen stemmen.

Totale score: 5

Uitstekend: 2 stem(men), 67%
Goed: 1 stem(men), 33%
Niet goed: 0 stem(men), 0%

totaal 3 stem(men)